Anneke van Dok: Een huisje is nooit weg

Het beroep van huisjesmelker is niet nieuw. Het bestaat wellicht net zo lang als het oudste beroep, maar nog nooit werd aan woningnood zo grof verdiend als heden ten dage.

Na de verkwanseling van de woningvoorraad, die ooit met overheidssubsidies voor woningzoekenden werd opgebouwd, is de spoeling dun geworden. Dus bouwen we tegenwoordig hoissies, die zo klein zijn dat ze door de woningwet van de vorige eeuw zouden zijn afgekeurd.

Door Anneke van Dok

En we moeten nee verkopen aan daklozen en andere mensen die uit de rails zijn gelopen. Wie een link legt tussen de huisvestingsmisère van de familie Blanken (waarvan De Orkaan afgelopen week verslag deed) en de prinsheerlijke manier waarmee er woonpanden worden verzameld in Amsterdam, denkt aan een 1 april mop.

In De Orkaan van gisteren was het inderdaad lastig te ontdekken welk bericht echt en welk fake was. Was het kleine huisje een goede grap? Of de eis van het eigen parkeerterrein voor de Zaansche Molen, of toch de promotie naar de korfbal-hoofdklasse door Groen Geel?*

Helaas blijkt het bericht over de huisvesting van de familie Blanken geen grap te zijn, maar een werkelijkheid die zich steeds vaker voordoet. We lijken zo rijk, maar we zijn heel arm, omdat we alles wat nodig was voor een solidaire samenleving hebben verpatst of verkwanseld, met als ultieme wanddaad: de opheffing van de sociale werkplaatsen. Daar waren mensen die niet voldeden aan de eisen van de markt, gelukkig en deden er nuttig werk. Ook zij werden toevertrouwd aan vrije ondernemers, in de ijdele hoop dat die de overheidszorg wel zouden overnemen. Gelukkig bestaat het Leger des Heils nog als toevluchtsoord: ook voor mensen die ontkennen dat alle heil van boven komt.

Ik geef het toe: ik schrijf dit stukje een beetje nurks. Dat komt omdat ik mij zelf ook liet verblinden door de gouden kansen van de vrije markt. Nu de bomen weer tot de hemel reiken is het hoog tijd om te herstellen was fout ging en te sparen voor slechte tijden.

(Afbeelding boven van Studio Kramer is van de plannen voor klaine hoisies op De Hemmes, de foto die we gister bij het 1 april-nieuws plaatsten maakten we op het voormalige terrein van de houthandel achter het Zaanlands Lyceum, vanaf het Dik Trompad.)


* het nieuws van de korfbalpromotie van GroenGeel was van zondag, 31 maart dus, wel leuk maar dus geen grap [red. Orkaan]

Éen reactie op Anneke van Dok: Een huisje is nooit weg

  1. studioKRAMER.nl schreef:

    Hoe mooi is het dan dat studioKRAMER met Werkom, de opvolger van sociale werkvoorziening Baanstede, dit plan voor woningen voor Zaanse jongeren op de Hemmes ontwikkelt!
    Overigens doet ook de afdeling Techniek van het Trias mee.
    Op thous.nl kan je dit project volgen.

Hier vind je onze regels

Reageren? Ja, graag!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *