Anneke van Dok: Het klokje en de roos

Ik hoop dat de sinterklaasrijmelaars genoeg inspiratie hebben overgehouden om de rest van het jaar te blijven schrijven over lief en leed.

Daarom vandaag geen prozaïsche column maar een after- sintvers.

Ter aanmoediging om uw dichtaderen nog enige tijd open te houden.

Ik reken op veel berijmde reacties; sonetten, haiku’s of ballades.

Allemaal welkom, maar wel ondertekend met naam en toenaam, zoals gebruikelijk is in De Orkaan.

Het klokje en de roos

Een sneeuwklokje weende
Haar kopje hangend naar het gras
Omdat de kou haar versteende
En ze zo vreselijk eenzaam was.
De narcis sliep nog in zijn holletje,
De forsythia gluurde uit haar knop
De tulp was nog maar een bolletje
En de krokus stond nooit vroeg op
Het bloempje rilde van de kou
Een zomerklokje wilde ze zijn
Als het even kon, heel gauw
Want de winter was niet fijn.
Toen zag een fee haar huilen
En daalde naast het klokje neer.
`Wil je zo graag ruilen?’
Vroeg ze aan het bloempje teer

Ze werd verwisseld met een roos, 
De fee had dat zo voor mekaar
Maar de rozen keken boos. 
Het hele perk hoonde haar
`Ga naar je eigen seizoen terug’
Sneerden ze met veel venijn
En daarna zwegen zij stug.
`Ik wil weer een winterbloem zijn,’
Klepelde het klokje vol smart.
`Ik ben maar wit en klein,
Maar ik heb wel een warm hart.’
Haar tranen vielen op de grond,
De roos stierf, maar bleef prikkelbaar,
Het klokje sliep en was gezond.
Toen ze ontwaakte, riep ieder blij:
`Kijk, de winter is bijna voorbij!’

Anneke van Dok


Deel dit artikel:

6 reacties

  • Rens Kamminga

    Een limerick mag denk ik ook wel.

    Er was eens een wolf in de lage landen
    Die zag zijn omgeven verzanden
    Waar moet hij nu heen
    Mensen doen zo gemeen
    Als hij maar niet in de Zaanstreek belande

  • Anneke van dok

    Super. Hoe je met weinig woorden veel kan zeggen.

  • Ze zijn er allemaal dit jaar
    de spreeuw, de specht, de gaai.
    Ze maken ruzie met elkaar
    met fladderend lawaai.
    Er is genoeg voor ieder soort
    met gulle hand gegeven.
    Toch kibbelen ze stevig voort
    vechtend op dood en leven.
    De kleine roodborst ziet het aan
    van onder kale struik.
    Hij laat de meute maar begaan
    vult rustig aan zijn buik.
    Van alle dieren bij elkaar
    pad, egel, kikker, hop
    Is slechts de meelworm de sigaar
    offert zich zwijgend op……..

  • Siem van Westen

    Zo maar wat probeerseltjes:
    Dichten,
    Welke vorm?
    Keuze is enorm,
    Moeilijker dan de inhoud,
    Elfje

    Winter,
    Lekker koud,
    Sneeuw, ijs, stampot,
    Of warmer dan ooit,
    Klimaatverandering

  • Siem van Westen

    Leuke oefeningen al die verschillende dichtvormen als je (nog) niet mobiel bent:

    Zal weer loslopen,
    Na lange tijd in pijn,
    Knieoperatie

Reageren? Ja, graag! Houd je aan onze regels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *