Anneke van Dok: Knallen

In de kerstnacht staakte een treinmachinist zijn dienst, omdat hij van de kaart was door vuurwerk dat naar zijn trein werd gegooid.

Het journaalbericht deed mijn bloed koken, net zo goed als de jaarlijkse melding van het aantal ogen en vingers die zijn uitgebrand of afgerukt.

Inderdaad, dit is geen prettige alinea tijdens de feestdagen.

Door Anneke van Dok

Het genootschap van burgemeesters heeft zich een paar dagen geleden ook duidelijk, maar diplomatieker uitgesproken over het gestunt met vuurwerk.

Knallers en pijlen moeten worden verboden. Dat zal wel weer leiden tot een nationaal protest.

Al brandt de wereld om ons heen af: er ontstaat een volksoproer, wanneer je een Hollandse jongen zijn knalwerk afpakt. Het schijnt bij onze cultuur te horen. Van tradities moet je afblijven als overheid. Maar klopt die uitspraak wel? We doen niet meer aan tradities als kat knuppelen en gans trekken, omdat we die wreed vinden. Integendeel: we vertroetelen onze huisdieren alsof het prinsjes zijn.

Maar op oudejaarsavond staan we wel toe dat ze van martelende angst in de meterkast kruipen.

We zijn als de dood voor een groep hangjongeren, die een beetje jennen, maar als de buurjongen de straat onveilig maakt met zwaar vuurwerk knijpen we een oogje toe.

Moet kunnen.

Ik ben als klein meisje heel bang geworden van vuurwerk. Het was bij oma in de Schubertstraat. Mijn oom was over uit Indonesië en hij had op onverklaarbare wijze Chinees vuurwerk meegebracht. Mijn vader en hij gingen dat om twaalf uur dapper afsteken. Na de pel-pinda’s werd het al spannend, omdat het vuurwerk op volgorde werd gesorteerd. Beide mannen rookten nog sigaretten, maar voor de gelegenheid werd een sigaar aangestoken. Ik durfde niet naar buiten, en wachtte achter het raam met mijn handen op mijn oren op de klappers, zo luid dat ze op Het Hop waren te horen. Gelukkig ging de helft van het vuurwerk niet af. Later, toen ik burgemeester was, kreeg ik de schrik van mijn leven toen een voorbijganger een rotje over mijn schutting wierp, die mijn zoon op een haar na miste.

Vind je het een schande dat de goeden onder de kwaden moeten lijden door een vuurwerkverbod? Bedenk dan dat er nu veel onschuldige kinderen de dupe zijn van het gestunt van anderen.

Ga van het geld dat je uitspaart met je familie naar een leuke voorstelling in het Zaantheater, dan hoor je ze niet meer over vuurwerk.

4 Reacties op Anneke van Dok: Knallen

  1. ha schreef:

    Het afsteken van vuurwerk bij de jaarwisseling is geen traditie. In de 40 er 50 er jaren bliezen de scheepstoeters van de schepen in de havens van Zaandam en Amsterdam minuten lang en werden er door de bemanning overjarige vuurpijlen afgeschoten, dat was al.

  2. JK schreef:

    Een traditie is iets dat van generatie op generatie wordt doorgegeven en herhaald. De ‘duur’ van een generatie is ongeveer 20-25 jaar. We steken sinds midden jaren ’60 elk jaar vuurwerk af, dus is het zeker wel een traditie geworden inmiddels. Bovendien moet een traditie ooit starten, anders wordt het er nooit een. Zijn immers b.v. de Dam tot Damloop of het Bokketochie ook geen tradities (?). De illegale, harde knallen (Cobra’s) zijn nog geen traditie, worden dat ook niet hoop ik, en ik denk dat we een oplossing moeten vinden om die uit te bannen!!!

  3. Rob Hond schreef:

    Naast de beschreven ellende (onder anderen geluidsoverlast, verwondingen, angst bij mens en dier) die vuurwerk veroorzaakt, is er nog een zeer valide reden om particulier vuurwerk uit te bannen.

    We doen het hele jaar ons best om de lucht schoner te krijgen. Als COPD (longziekte) patient ben ik daar heel blij mee, en met mij vele lotgenoten. Want hoe schoner de lucht, hoe beter de kwaliteit van leven; zeker voor mensen met een longziekte. Dat men zich daar inmiddels van bewust is, blijkt onder anderen door het inmiddels breed geaccepteerde rookverbod op veel plekken en het verbod voor “vieze” auto’s dat geldt in steeds meer binnensteden.

    Het is dus volkomen waanzinnig dat er onder het mom van “traditie” elk jaar weer zoveel leed wordt veroorzaakt. Tel bij het “in het oog springende leed” (soms letterlijk helaas) van verwondingen, brand, angst en zelfs vuurwerkdoden gerust de sluipende moordenaar op die luchtvervuiling nou eenmaal is. De luchtvervuiling rond oudjaarsnacht kan oplopen tot 40! keer de “normale” waarde, die op zich óók al niet echt gezond te noemen is, in een stedelijke omgeving (https://www.milieucentraal.nl/bewust-winkelen/spullen-en-diensten/vuurwerk/).

    De ellende van de komende jaarwisseling valt niet meer tegen te houden helaas. Maar laat deze jaarwisseling *alsjeblieft* de laatste zijn voor deze , vaak letterlijk adembenemende traditie.

  4. Rob schreef:

    De kans om in Nederland zwaar en blijvend letsel op te lopen door vuurwerk is aanzienlijk groter dan letsel door een terroristische aanslag. Hoe lang gaan we nog door met die flauwekul?

Laat een reactie achter op JK Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *