Anneke van Dok: Saai maar dierbaar

Heb je er ook zo last van? Van dat gemopper op de saaiheid van het bestaan? Anderzijds geeft zo’n lege agenda ook veel rust. Je voelt je niet meer schuldig omdat je je vriend X en je tante Y al enige tijd niet heb bezocht. Het mag niet, dus het hoeft niet.

En om half zes de televisie aanzetten is geen teken van intellectuele armoede, want je hebt de hele dag al kranten, tijdschriften en boeken gelezen. Nog nooit was je administratie zo op goed orde en waren je kasten zo opgeruimd.

Door Anneke van Dok

Voor het concertabonnement, de reisvouchers en tickets voor een stedentripje komen er mooie herinneringen voor in de plaats. Weet je nog, dat laatste concert van Bernard Haitink? En die verregende reis naar Toscane? En dat kerstweekend in München?

We benutten de tijd voor het nostalgisch terugkijken en herkauwen, als een echtpaar dat te stram is om de deur nog uit te gaan. Saai, maar wel dierbaar.

En dan komt er ook nog een nostalgisch pak sneeuw naar beneden. De sneeuwschuiver lag al jaren werkloos in de garage. Toch nog een keer schaatsen? Of liever niet, omdat een botbreuk slecht uitkomt in de overbelaste ziekenhuizen. Weet je nog wel, die eerste dorpentocht in 1956? Aan de schaatsstok, achter de brede rug van je vader. Negen jaar oud en toch al je eerste medaille voor 35 kilometer krabbelen op houten doorlopers. Koek en zopie helemaal in Oostzaan.

Vorige week liep ik met mijn kleindochters Madelief (4) en Josefien (5) over de markt. We hebben schnitzels gekocht, een stukje worst gekregen en een poes geaaid. Dat was een prachtig avontuur. Gisteren zou Madelief voor het eerst naar school zijn gaan, maar dat ging ( weer) niet door. En dat is heel erg als je net vier bent geworden en je je al zolang hebt verheugd op je eerste schooldag.

‘We hebben Corona- vakantie,’ verklaarde haar oudere zusje met een voorbeeldig positivisme. Maar zij kan al lezen en dan verveel je je nooit. En ze kan ook al een beetje schrijven. Zoals dit boodschappenbriefje voor het dagelijkse uitstapje naar de Deka.

Wie moeite heeft met haar originele spelling volgt hier de vertaling: ze wil Boter, yoghurt, Aardbeien en jam.

Éen reactie op Anneke van Dok: Saai maar dierbaar

  1. Hennie Mazurel schreef:

    Geweldig, dat briefje. Kinderen zijn zo puur.

Hier vind je onze regels

Reageren? Ja, graag!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *