Geen (hitte)stress: ontspan! (filmpješŸ„)

Bij hittestress kan je je warmte niet kwijt. Wij vonden daar wat op. 

Urenlang lagen we in de berm te kijken naar de pluizige muskuseendjes van Oostzaan. Al onze warmte ging naar hen uit. 

Welke is het liefst? Die ene is eigenwijs! Wie zal de moeder zijn. En de vader? Leven ze lang en gelukkig? 

We namen een minuutje op voor jou:

Deel dit artikel:

7 reacties

  • Gerrit Voorn

    Kinderen lopen achter moeder, wie loopt het eest weg ja wel MA.

    • Marian Van der woude

      Ja…zo zijn ze schattig! Maar als ze groot zijn schijten ze voor 6!
      Wij hebben er in zaandam west tegenwoordig wel meer dan 100!
      Het zijn exoten en horen hier eigenlijk niet….en ze zorgen dat de wilde eend verdwijnt!
      Dat is toch ook weer jammer!

      • M. vd Poel

        De Chinees-Het Oosten in Oostzaan weet er wel raad mee, heeft heerlijke eend-gerechten op de Kaart.

      • Henk Visser

        Ja Marjan,

        Natuurlijk heb je gelijk. Exoten (geĆÆmporteerde diersoorten) of door vrijlating uit gevangenschap of door klimaatverandering, of welke oorzaak dan ook, horen hier niet thuis.
        Het meest extreme voorbeeld geeft ons Australiƫ.
        Met planten doen we daar niet zo moeilijk over. De Japanse duizendknoop is een woekeraar en nog heel moeilijk weg te krijgen ook.
        Met dieren ligt het weer gevoelig. De sociaal empathische mens wil geen uitroeiing van uitheemse diersoorten. Zij kunnen er tenslotte ook niks aan doen dat ze hier gekomen zijn. Ze hebben er niet bewust voor gekozen.
        Dat ze inheemse diersoorten verdringen is zeker.
        Dat stelt ons ook voor de keus:
        Met hand en tand uitroeien. Reguleren?
        Of de evolutie, gekoppeld aan klimaatverandering, op zijn beloop laten?

      • Ik zou eigenlijk wel graag willen weten hoe men op het idee is gekomen dat de Muskus eend de wilde eend verdrijft? Dat is namelijk totaal niet mogelijk, Sterker het is eerder andersom, de wilde eend verdringt eerder andere eenden omdat zij gewend zijn aan de wijze waarop zei aan hun voedsel moeten komen. De muskus eend is gefokt op hun karakter/vlees en eieren productie vanaf 1500 en niet gewend te vechten voor hun voedsel. Daarbij eten zij voornamelijk alles op het land, elk soort slak of insect verdwijnt in hun snavel terwijl de wilde eend het moet hebben van voedsel op het water. De Muskuseend is weliswaar een exoot, maar vormt geen gevaar voor andere soorten, sterker ze kunnen zich niet eens mengen met andere soorten, indien dit wel gebeurt in enkele zeldzame gevallen zijn de nazaten altijd onvruchtbaar. Dit in tegenstelling van de nijlgans die ook behoort tot de invasieve exoten, die elk nest kapot maakt en elk ander dier in zijn buurt zal verdrijven, waardoor vele soorten weidevogels steeds minder kunnen broeden en een gevaar vormt voor onze zogenaamde vogel soorten die hier thuis horen. Voor alle duidelijkheid de fazant behoorde eens, ook tot de invasieve exoten. Zo ook meerdere soorten die nu hier horen, maar ooit exoten waren. De muskuseend vormt geen enkel gevaar en toch worden ze soms een probleem bevonden. Omdat zij het karakter mens vriendelijk te zijn en de mens opzoeken? Of toch alleen hun uiterlijk. De Muskuseend heeft maar een probleem en dat is de mens. Ze worden bij de huizen gevoerd als pul en komen later volwassen terug en dan zijn ze ineens een probleem? Voeren is helemaal niet erg, maar doe dit aan de waterkant waardoor ze daar ook blijven.

  • Dirk Marinus Sr

    Van schatteboutjes naar eendenbouten…

  • Judith Friso

    Ik vind dit liefšŸ˜

Reageren? Ja, graag! Houd je aan onze regels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.