In transitie tijdens een pandemie

Eathon is een van de eerste leerlingen die op een portret in de PVK stond. Al in 2018! Dat was de allereerste Zaanse PVK. In dat portret vertelde Eathon dat hij al heel lang wist dat hij transgender is. Inmiddels is het twee jaar later en is Eathon verder in transitie. Daarom heeft hij ook een operatie gehad, maar dat ging niet zomaar: lees maar eens!

‘Mijn transitie van vrouw naar man begon eind 2015 toen ik op het Compaen zat. Ik was toen 14. Begin 2020 was ik aan de beurt voor een mastectomie. Dat is een operatie waarbij je borsten worden verwijderd. In januari zou ik aan de beurt zijn geweest. Dan zou ik wel midden in mijn examenjaar op het Zaanlands Lyceum geopereerd worden. Samen met mijn ouders besloot ik toen dat het handiger was om in juni de mastectomie te ondergaan. Dat viel weer tegen: de coronacrisis gooide roet in het eten.

Door de pandemie is mijn transitie op pauze gezet. De operaties werden uitgesteld en niemand wist wanneer ze weer begonnen. Ik stond bovenaan de wachtlijst. Toch moest ik nog even wachten, omdat veel operaties waren uitgesteld die voor mij waren.

Pas in juli (na een heel jaar op de wachtlijst) kreeg ik eindelijk het telefoontje dat ik een intake had voor de mastectomie.

De operatie zou 31 augustus 2020 plaatsvinden, om 07:00 ’s ochtends. De polikliniek is vijf kwartier van mijn huis, dus het was vroeg opstaan! 

Na de operatie werd ik rond 12:00 wakker op de slaapzaal. Er mocht geen bezoek komen, maar ik deelde de slaapzaal met een andere jongen. Ik was blij dat ik niet alleen was. We hadden het erg gezellig samen.

De eerste week na de operatie was ik vooral aan het herstellen van de narcose. Na een paar weken leek alles goed te gaan. Toen ging het toch bijna mis: na zeven weken kreeg ik een ontsteking. Ik moest dus weer terug, de wond moest schoongemaakt worden. Nu, bijna 11 weken na de operatie, heb ik nog steeds contact met mijn zaalgenoot. De ontsteking is weg en ik ben weer begonnen met voetballen bij de Zaanse voetbalclub KFC. Ik moet wel nog even wachten tot het gevoel in mijn borstkas terugkomt. Dat duurt meestal een jaar. 

Deel dit artikel:

Hier vind je onze regels

Reageren? Ja, graag!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *