Jaap de Jong: Nieuwshaai en meer…

Op 15 februari 1992 verscheen Dagblad Zaanstreek als resultaat van een fusie tussen twee voormalige concurrenten: De Zaanlander en De Typhoon.

We denken de komende tijd terug met mensen die direct betrokken waren bij een van de twee kranten die 25 jaar geleden verdwenen.

Jaap de Jong is Orkaankracht en hij werkte van 1961 tot 1963 voor De Typhoon

1. Nieuwshaai

Het zal 1961 zijn geweest. Mijn open sollicitatie naar de niet-vacante post van leerling-journalist bij De Typhoon werd door de hoofdredacteur persoonlijk, Cees Meijer, behandeld. In zijn aquarium waarin hij als nieuwshaai zicht had op het voetvolk van de redactie. Hij luisterde minzaam naar mijn verklaring waarom ik zo nodig journalist wilde worden, had het te kwaad met een kikker in zijn keel, tikte in het raam en wenkte een van de dienstdoende redacteuren. Een lange, statige man die een plusfour droeg: Jan List, chef en enige redacteur van de economiepagina. Neen, hij had geen emplooi voor een aanstormend talent met een tomeloze motivatie, maar hij herinnerde zich dat Piet Brand…

Piet was chef sportredactie, een nerveus over komende man in schrale truien die de vlees geworden passie voor voetbal in het algemeen en ZFC in het bijzonder was. Piet was altijd zo vol vuur over de sport dat hij zijn kopij in het papier leek te schroeien. Op zondagavond voerde hij altijd opgewonden telefoongesprekken met de sportcorrespondenten. Het verhaal wil dat hij daar eens zo in opging dat hij niet merkte dat hij al dribbelend rond zijn bureau het snoer van de telefoon kapot had getrokken en gewoon door bleef oreren.

Het ZFC van weleer Foto uit het Zaans Gemeentearchief

 

2. Naadje van de kous

Het bijzondere van De Typhoon was dat de redactie beschikte over een netwerk van correspondenten door heel de Zaanstreek die samen met de redactie alles coverden wat maar een beetje naar nieuws rook. Geen raadsvergadering zonder een journalist of correspondent van De Typhoon op de perstribune. Of gewoon op een stoeltje. Geen uitvoering zonder een gedegen recensie. De krant was voor menig Zaankanter een bevestiging van wat zij al hadden opgevangen in hun dorp. O wee als ze de volgende dag niet het naadje van de kous terugvonden in de krant. Mijn tante Ma sprak daar de bezorger op aan en dreigde hem met het opzeggen van haar abonnement als het weer gebeurde.

Je moest soms twee bijeenkomsten op een avond verslaan. Een ruzie tussen het bestuur en de leden van een volkstuinvereniging en de suffe jaarvergadering van de afdeling Zaandam van de Dierenbescherming. Ik recenseerden even makkelijk een optreden van de jonge, onbekende Boudewijn de Groot in dancing La Bamba in Krommenie als, de jaarlijkse toneelvoorstelling van Dr. E. Laurillard in de Soos. Ik schaam me nog voor het interview dat ik had met de markante vormgever Piet Zwart* – Zaankanter van geboorte – terwijl ik geen benul had van wat die man vertegenwoordigde.

3. Nepnieuws

We maken ons nu – terecht – druk over nepnieuws, maar ook dat bestond al in de jaren dat ik voor De Typhoon werkte. Jan A. Wit, de kippendriftige redactiechef met vlinderdas en hoge bloeddruk, was meestal verantwoordelijk voor de opmaak van de voorpagina. Wat nog in lood gebeurde aan het steen.

Ome Jan van het Hof meldde op een ochtend kort voor het zakken van de laatste pagina, zoals altijd hevig mopperend, dat hij nog ruimte had “voor tien regels”. Geen nood, Jan A. Wit zocht de rust van de correctie-afdeling op en schreef op de achterkant van een telexbericht dat bij een overstroming in het noorden van India meer dan honderd heilige koeien waren omgekomen. Veel dorpen waren getroffen door een dijkdoorbraak die een gevolg was van slecht onderhoud en aanhoudende regen. Er hadden zich geen persoonlijke ongevallen voorgedaan. De gevolgen bleven beperkt tot schade aan de huizen. Hulptroepen waren onderweg.

Was dit nou wat ik me van de journalistiek had voorgesteld? Ik begon me dat steeds vaker af te vragen. Totdat ik een keer naar de verffabriek van Pieter Schoen moest, omdat… Ik zou het niet meer weten. Ik werd daar ontvangen door Henk Ruhé, de publiciteitsman. Aan het einde van het gesprek vertelde hij dat Rob van den Dobbelsteen was aangenomen door Het Parool. Of ik hem wilde opvolgen als bedrijfsjournalist. “Vaste werktijden en De Windbrief is een hartstikke leuk personeelsblad…”

Ik heb er maar één nachtje over hoeven slapen.
Grappig dat ik nu de cirkel rond maak bij De Orkaan.

De foto linksboven van Piet Zwart komt uit ons gemeentearchief. Jan Schoen van Studio Scarpa blies Kappie voor even nieuw leven in.

Lees hier alle bijdragen over 25 jaar Dagblad Zaanstreek (en 25 jaar zonder Typhoon en Zaanlander).

5 reacties op Jaap de Jong: Nieuwshaai en meer…

  1. Co Rol schreef:

    Mooi verhaal Jaap! Maar van die Boudewijn de Groot, klopt dat wel? Jij was bij De Typhoon van 1961 tot 1963. En Boudewijn begon pas in 1964. Mooie tijd overigens, die La Bamba-jaren!

  2. Jaap de Jong schreef:

    Dan zal ik mij verrekend hebben in de Typhoon-periode. Van Boudewijn de Groot ben ik zeker: een nauwelijks te volgen optreden in bomvol La Bamba.

  3. De Orkaan schreef:

    Volgens de overlevering zou ook Van Morrison in La Bamba hebben opgetreden. Met als begeleidingsband “The Blizzards” (van Cuby, of misschien wel met Cuby). Toen Morrison jaren later naar die tournee werd gevraagd informeerde hij of degene die dat georganiseerd had “nog steeds in de gevangenis zat?”. Kennelijk had hij er geen goede herinneringen aan. Maar is het waar? Wie is daarbij geweest? Het moet ± in 1966 zijn geweest.

    • Toon Al schreef:

      Van Morrison en de Blizzards hebben zeker in La Bamba gestaan. Helaas, mijn ouders vonden dat ik met met mijn 15 jaar te jong was voor die kroeg. Ik was en ben nog steeds een Van fan van het eerste uur. Gloria lag destijds vaak op mijn platenspeler (heette toen nog pick up !) Mijn oudere broer heeft het wel meegemaakt. Ik mocht die zaterdagavond tot mijn ongenoegen met mijn oudere zussen naar een worstelavond van Achilles in sociëteit Ons Genoegen. Vrijwel aan de overkant. Daar worstelde ook weer een oudere broer in mee. Achteraf was dat ook wel weer een onvergetelijke ervaring. Vanaf mijn 16e toch nog een regelmatige bezoeker geworden van La Bamba. Obscure jazzavonden meegemaakt. La Bamba was in die jaren een geweldige tent. Goeie sfeer en jawel Co, cultuur !! Over veroordeelde organisatoren is mij niets bekend.

  4. rob van den dobbelsteen schreef:

    Goh Jaap, was jij mijn opvolger bij Pieter Schoen? Geweldige man, Henk Ruhé. Hij wees me op een advertentie waarin het ANP om een sportjournalist vroeg. ‘Typisch iets voor jou’ zei Henk. Ik solliciteerde en werd aangenomen: maart 1967. Twee jaar later, na de Spelen in Mexico, vroeg Rien Bal of ik voor ‘Het Parool’ wilde werken (dat wilde ik) en in 1981 haalde Jan de Vries me naar ‘De Typhoon’. Leuke tijd. Ik schreef onder meer drie, vier interviews per week (voor de rubriek ‘Her & Der), het feuilleton over de gebroeders Klaas en Cees Molenaar (later gebundeld in het boekje ‘Een Raik Leve) en – ik word er nog altijd op aangesproken – ik volgde ‘de Paskamermoord’ waarin ik het opnam voor Rob van Zaane die aanvankelijk veroordeeld werd tot 12 jaar gevangenisstraf maar later gelukkig werd vrijgesproken. Die periode is me niet in mijn kouwe kleren gaan zitten. Ik had met iedereen ruzie: met burgemeester Lems, met de politie, met een stel Turken omdat ik een Turk als de schuldige zag (hij had het inderdaad gedaan bleek later uit DNA-onderzoek) en zelfs met collega’s die vonden dat ik te subjectief schreef. Een standpunt innam. Op de plaats van de rechter ging zitten. Daar hadden ze natuurlijk gelijk in, maar ik was overtuigd van Van Zaane’s onschuld. En dat stak ik niet on der stoelen of banken. Gelukkig stond Lars Meiners (hoofdredacteur) vierkant achter me. Ik had nog wel eens woorden met hem, maar daar blijf ik hem altijd dankbaar voor.

Hier vind je onze regels

Reageren? Ja, graag!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *