Opinie: Het beeld van poetshulp klopt niet!

‘Resultaatgerichte zorg op de schop; rechtszaken in Zaanstad’ kopten wij gisteren. Resultaatgerichte, in plaats van hulp in ‘uren’. Dat resultaat is een ‘schoon en leefbaar huis’ maar in de praktijk komt het vrijwel altijd neer op minder uren hulp.

Eerder deze maand schreven we over Familiehulp. De organisatie schroefde een deel van de zorg bij cliënten terug.

Annet Lijffijt is een Familiehulp-medewerker en zij vond het tijd om een stem vanaf de werkvloer te laten horen.

We plaatsen haar bericht 1:1

Familiehulp

Ik ben een medewerker van Familiehulp. En nu word ik, en met mij veel collega’s, erg boos en ook verdrietig van de negatieve geluiden in de media.

Wij zijn in 2016 overgenomen van TSN door Familiehulp. Wij zijn daarbij een nieuwe koers gaan varen. Het geldopslokkende kantoor is eruit en wij zijn zelfsturende teams geworden. Hierdoor kunnen wij voor een lagere kostprijs onze zorg aanbieden en is deze ook veel persoonlijker geworden. Mensen hebben hun eigen hulp en met vakantie komt ook vaak dezelfde invalkracht. Dit is voor onze ouderen veel rustiger en geeft stabiliteit.

Het ‘nieuws’ dat wij uren aan het korten zijn omdat wij de zaken niet op orde zouden hebben doet pijn. Wij hebben in oktober vier procent loonsverhoging gekregen, na jaren niets gehad te hebben. Dit komt neer op gemiddeld 30 eurocent per uur. Dus je kunt al nagaan dat het in de huishoudelijke hulp al geen vetpot is. Wij hebben aan de gemeente gevraagd om meer geld om de kosten te dekken, maar dit is volgens hen niet nodig. Hierdoor zijn we genoodzaakt de uren te korten om toch uit te komen.

Zoals in de media staat werken de gemeentes niet meer met uren maar profielen. Het SWT komt langs voor een keukentafel gesprek, dit is voor ouderen best wel spannend, en als ze alleen zijn ook imponerend. In het gesprek wordt gevraagd wat ze wel en niet kunnen. Nu is de eerste stap – hulp vragen – al heel moeilijk, dus proberen de mensen zich van hun beste kant te laten zien. Hierdoor komt er vaak een vertekend beeld: mensen die amper hun stoel uit kunnen komen, zeggen dat ze zelf nog heel veel kunnen. Vaak is het tegenover gestelde het geval.

Als wij dan een indicatie krijgen van twee uur om een schoon en leefbaar huis te krijgen, dan hebben wij als hulp hier veel te kort aan. Het schoon en leefbaar huis is niet alleen een badkamer doen, toilet en even stofzuigen. Als we bij iemand zijn, dan kijken wij naar veel meer dingen: is het bed na twee weken weer eens verschoond? Staan er in de koelkast geen artikelen die over de datum zijn waardoor mensen ziek kunnen worden? Trekken mensen regelmatig schone kleding aan? Wassen ze zichzelf? Dit zijn allemaal zaken die ook bij een schoon en leefbaar huis horen.

Ook de sociale kant hoort bij dit beroep, soms gebeurt er iets in de familie waar mensen over willen praten. Of is er een bijvoorbeeld een belastingbrief binnengekomen waar mensen zich geen raad mee weten en niet durven te bellen.

Verder houden wij onze mensen in de gaten op medisch gebied: wordt iemand steeds vergeetachtiger en moet de geheugenpoli eens langs komen? Of iemand heeft een pijnlijk been en durft hij of zij vanwege de zorgkosten niet naar de huisarts waardoor de kwaal steeds erger wordt? Dan praten we met ze om toch te gaan om erger te voorkomen.

Wij zijn vaak ogen en oren van en voor de mensen, maar doordat wij steeds minder tijd hebben, schieten deze dingen erbij in. Het is niet alleen even stoffen en zuigen, er komen zoveel aspecten bij.

Van de gemeente moeten we meer ‘nee’ zeggen. Bijvoorbeeld bij het ramenlappen buiten, dit staat niet meer in ons takenpakket. Dat zou de glazenwasser moeten doen. Maar in de praktijk hebben wij veel mensen die onder bewind staan, dus een glazenwasser kan niet betaald worden. Tegen iemand die vanwege een handicap de hele dag in de stoel voor een vies raam zit, is het voor ons moeilijk om nee te zeggen. Het is jammer en ook frustrerend dat de gemeente zo weinig voor zijn oudere inwoners over heeft.

Toen in 2015 het rijk het stokje overdroeg naar de gemeentes is het jammer dat het geld niet geoormerkt werd. Hierdoor blijft geld wat voor het huishoudelijk werk is bedoeld in de gemeente hangen. Wij, Familiehulp, proberen met het budget dat we krijgen rond te komen en niet ten onder te gaan.

De gemeente zou eens goed moet kijken naar wat echt nodig is en niet naar hoe ze het zo goedkoop mogelijk kunnen houden, zodat er geld overblijft om het in andere zaken te steken.

Ik weet dat ikzelf en mijn collega’s ons hart en ziel erin steken, en dat wij vaak gezien worden als ‘poetshulp’. Dat beeld klopt niet. We ondersteunen, begeleiden, zien, ruiken en horen. Daarbij zijn we het eerste aanspreekpunt van ouderen en dat willen we graag kunnen blijven. Schat ons op waarde, zoals wij onze ouderen op waarde schatten.

Familiehulp-medewerker Annet Lijffijt

10 Reacties op Opinie: Het beeld van poetshulp klopt niet!

  1. Josefien Gigengack schreef:

    Respect Annet dat jij je nog steeds zo inzet voor de oudere Zaankanters. Jaren geleden kwam ik je regelmatig tegen als wijkzuster en werkte we beide voor Evean. Toen al werd de hulp uitgehold en dat is nu alleen maar erger geworden. Een goede brief die hopelijk ook gelezen gaat worden door de gemeente Zaanstad. Ik ga hem in ieder geval delen en hoop velen met mij, zodat hij zeker niet over het hoofd gezien gaat worden door de personen die dit in hun portefeuille hebben.

    • Annette Lijffijt schreef:

      Dank je wel Josefien

    • Jolanda Hasselbaink schreef:

      Heel goed verwoord Annet,wij zijn van de Zorgcirkel en lopen tegen hetzelfde probleem op. De mensen worden alleen maar ouder en kunnen steeds minder.ze snappen er ook niks van omdat we niet in uren maar in profielen moeten praten. Het wordt er niet makkelijker op.

  2. Bianca schreef:

    Goed helder geschreven
    Helemaal mee eens
    Je bent veel meer dan “poetshulp”

  3. Monique Wedekind schreef:

    Annet een duidelijk stuk uit hart en jou beleving en ervaring geschreven. Echter kun je op jonge leeftijd ook hulp nodig hebben en daar word bij bij verschilden instantie word daar ook met vreemde maatstaven gemeten. Of partner dit zomaar kan overnemen .

    • Annette Lijffijt schreef:

      Absoluut en ook daar zetten wij ons volledig in. en de vreemde maatstaven kunnen we over meepraten

    • Jose schreef:

      Er zit helaas erg veel verschil in de verschillende Sociale wijkteams.
      Daar zou ook eens naar gekeken moeten worden door de gemeente.
      Met de juiste indicatie hoeft de zorg niet duur te zijn.

  4. Frank van den Kommer schreef:

    Ik sta als klant helemaal achter dit betoog !!!

  5. Winnie de Wit schreef:

    Schrijnend, dit verhaal van goede inzet, maar alsmaar gekort worden. Fijn dat we hierover kunnen lezen op De Orkaan, dank daarvoor, Annette! Want wanneer je er niet mee te maken hebt, blijft dit anders aan het zicht onttrokken.
    De mens en zijn leefomgeving centraal stellen, dat lukt niet wanneer alles door een economische bril bekeken wordt: aandeelhouders varen er wel bij, maar er moet toch echt een ander perspectief komen…

  6. Anja ten hoope schreef:

    Bedankt Annette voor de duidelijke en heldere uitleg. Als medewerker van Tzorg lopen wij ook tegen deze problemen aan. Ordinaire bezuinigingen door de gemeente en geld overhouden.Over de rug van de cliënten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *