Search Results for: Merel kan

Merel Kan: Lamlullen en Klootviolen

Afgelopen zondag werd mijn tante beroofd. Tante G. Is geen echte tante, maar een vriendin van mijn moeder zolang ik me kan herinneren, waardoor de tante-titel gewoonterecht is geworden. Sinds vijf jaar schrijf ik dagelijks stukken voor De Orkaan, en

Merel Kan: Door de mand

In de huiskamer staat een bench. Er ligt alleen een gloednieuw kussen in, maar evengoed lopen Solex en Onix er met een grote boog omheen. Ze vertrouwen het zaakje niet en dat is terecht. De katers voelen het aankomen, op

Merel Kan: En ik is klein

Beste Dirk van den Broek, Als goede klant schrijf ik u, want ik vind iets niet eerlijk. Kent u het tekenfilmfiguur Calimero? Wat hij was vroeg ik me nooit af, maar achteraf bleek de gebarsten eierdop op zijn kop een

Merel Kan: Kut krant

Het zijn roerige tijden. Het nieuws uit Oostzaan moet gevolgd worden, we struikelen over Dries, beklimmen de Bullekerk, redigeren stukken, de nieuwsbrief moet er om 12:00 uur uit, we bouwen aan de Juniorredactie, modereren reacties… En ergens volgend jaar loopt

Merel Kan: Zaanse Piemelkaaskaars

Als Orkaankracht verdien je weinig tot niets en eigenlijk nog minder dan niets. Je hoort me niet klagen, maar misschien is dat de reden dat ik bleef kauwen op het nieuws dat actrice Gwyneth Paltrow dure kaarsen verkoopt die een

Merel Kan: Afgehandeld

Een indringende brom. Het stomme aggregaat van dat schip de Tian EN uit China hield me uit mijn slaap. Niet dat ik het zelf hoorde, ik slaap gelukkig helemaal in Oostzaan, maar alleen al de gedachte aan een irritante zware

Merel Kan: Hebbes!

Eergisteren plaatsten we een stukje over de politie Zaanstreek die opriep personen zelf aan te spreken als je vuurwerkoverlast ervaart. De reacties waren niet van de lucht en er werd moord en brand geschreeuwd omdat een oudere heer en een

Merel Kan: Eigen land

Het plaatje van de oude Marokkaan tegen de muur van Honig aan het Hannie Schaftplein was zo mooi, dat ik mijn boodschappentassen op de grond zette en naar mijn telefoon greep om een foto te maken. Zijn gezicht zat vol

Merel Kan: Winnaar

Aan de kassa naast me staat een jonge man met zijn zoontje op zijn nek. Dat het zijn zoontje is weet ik zeker, het is een mini uitvoering van zijn vader. ‘Nee meneer, de winnaars zijn persoonlijk gebeld’, het meisje

Merel Kan: Geflipt

In zijn kleine (groene?) Citroën die gedateerd was maar nog lang niet zo cool dat hij oldtimer genoemd kon worden, reden we richting Leeuwarden over de afsluitdijk. Mijn advocaat zat achter het stuur. Het was zijn allereerste zaak, en hij