Wat gisteravond in de Sultan Ahmet-moskee begon als een bijeenkomst over persoonlijke succesverhalen en lokale ambities, liep uit op een scherp debat over de grenzen van de rechtsstaat in Zaandam-Oost en de rol van raadsleden.
Toen Erdoğan Şahin (DENK) onthulde zelf mee te lopen met gemeentelijke huisbezoeken om de ‘hoe-vraag’ te controleren, reageerde Eylem Köseoglu (GL-PvdA) verbijsterd. Zij vindt dat Erdoğan met zijn aanwezigheid het institutionele wantrouwen van de overheid niet alleen controleert, maar feitelijk legitimeert en normaliseert.
Overeenkomsten
De parallellen tussen de twee hoofdsprekers zijn opvallend. Beiden groeiden op in de Zaanstreek en beiden kregen op de basisschool te horen dat hun ambities te hoog gegrepen waren. Erdoğan vertelde hoe hij via de mavo uiteindelijk een MBA afrondde, ondanks het advies dat hij dat nooit zou kunnen.
Eylem herinnerde zich de geur van chocolade en koekjes in haar straat bij de Verkadefabriek, maar ook de leraar die zei dat de universiteit een droom was die voor haar nooit zou uitkomen.
Inmiddels zitten beiden in de raad, maar hun visie op hoe de Zaanse burger beschermd moet worden, verschilt fundamenteel.
Huisbezoeken en DNA
Het gesprek kwam al snel op het explosieve dossier van het interventieteam en de huisbezoeken in Poelenburg en Peldersveld. Eylem verwees naar rapporten waarin werd gesuggereerd dat Turken fraudeurs zouden zijn en dat dit ‘in hun DNA zit door de Ottomaanse traditie’. Volgens haar zijn er inmiddels heel veel woningen bezocht – alleen in 2024 ging dat al om meer dan 1.000 controles – en dat gebeurde op een wijze die niet altijd binnen de kaders van de wet paste.
Erdoğan nuanceerde de ‘DNA-uitspraak’ door te stellen dat de burgemeester inmiddels excuses (aan hem?) heeft aangeboden voor de woorden van ‘één stomme ambtenaar’.*
Wat voor meer beroering zorgde, was zijn onthulling dat hij zelf maandelijks twee avonden meeloopt met deze huisbezoeken. Hij doet dit naar eigen zeggen om de feiten te achterhalen en ambtenaren te wijzen op ‘cultuursensitiviteit’, zoals het uittrekken van schoenen bij binnentreden.
‘Slaan met een fluwelen handschoen’
De kritiek uit de zaal op deze werkwijze was niet mals. Oud D66-raadslid Murat Baylan vergeleek Erdoğans resultaat bij de bezoeken (het uittrekken van de schoenen) met een ‘fluwelen handschoen’:
‘Ze slaan je wel, maar het bloed zit niet op hun handen’.
Hij wees ook op de pijnlijke praktijk waarbij ouderen boven de 65 hun huis zouden zijn kwijtgeraakt omdat ze tijdens een verblijf in Turkije niet thuis werden aangetroffen bij controles.
Eylem schrok van de rol van Erdoğan:
‘Ik schrik ervan dat jij meeloopt. Hoe kan DENK het normaal vinden dat de gemeente de slaapkamer en het ondergoed van mensen controleert, zolang ze hun schoenen maar uittrekken?’
Zij benadrukte dat een volksvertegenwoordiger het moreel kompas moet zijn dat naast de inwoner staat, in plaats van mee te gaan in het wantrouwen van de overheid.
In een interview achteraf gaf Erdoğan toe dat hij schrikt van de mening van deskundigen (hoogleraren en juristen in de uitzending van Pointer) die stellen dat de Zaanse werkwijze wettelijk niet door de beugel kan:
‘Als de burgemeester dit niet vanuit de juiste APV doet, bevindt hij zich op glad ijs.’
Toch kondigde hij aan in augustus ook mee te willen lopen met het zware ‘interventieteam’ om te zien hoe zij hun selecties maken.
De stembus-kloof
De avond eindigde met een indringende oproep over de democratische deelname in de wijk. Eylem wees op het schrille contrast tussen de Turkse verkiezingen en de lokale Zaanse verkiezingen, waar de opkomst laag is:
‘Hoe kan het dat iedereen hier als de verkiezingen in Turkije zijn met bussen naar Amsterdam gaan, drie uur in de wachtrij staan, terwijl in je eigen wijk van alles en nog wat aan de hand is en je uiteindelijk om de hoek niet naar de stembus gaat?’
(De Orkaan: de opkomst in 2022 in Poelenburg was 27,5 procent en daarmee het laagste in Zaanstad.)
Hoewel de sprekers het over de methode van controle oneens bleven, was de gedeelde conclusie helder: de strijd tegen onderadvisering en stigmatisering van de wijk is nog niet gestreden. Over mogelijke stigmatisering waarschuwde Köseoglu ervoor om alleen Zuid-oost als probleemgebied te zien:
‘door bepaalde buurten steeds expliciet als kwetsbaar te labelen, ontstaat het beeld dat sociale problemen zich daar concentreren, terwijl armoede, bestaansonzekerheid en zorgen over veiligheid in werkelijkheid in heel Zaanstad voorkomen. Ook in wijken als Assendelft gaan kinderen zonder ontbijt naar school en Wormerveer bijvoorbeeld ervaren mensen financiële druk, onzekerheid en zorgen over leefbaarheid.’
* De opmerkingen over de Ottomaanse traditie en andere soortgelijke uitspraken over criminaliteit onder Turken stammen uit een rapportage uit 2016 van het RIEC (Regionaal Informatie- en Expertise Centrum) waarbij Zaanstad samenwerkt. De inhoud van dat rapport wordt niet ontkend, maar het rapport zelf is niet meer te traceren. Zaanstad zegt dat de gemeente niet werkt op basis van deze analyse.
Door: Merel Kan
Wat bijzonder dat er nu zoveel mensen uit Poelenburg reageren.
Meestal schrijven ze niet als er iets in Zaansatd gaande is.
En is de interesse er ook niet gezien de lage opkomst met verkiezingen.
Een stad maak je leefbaar met elkaar en niet alleen de eigen wijk is belangrijk.
Nu lijkt het een soort wijk wedstrijd tussen twee
Turkse politici te worden.
Ik volg de ontwikkelingen rondom het interventieteam en de taferelen rondom raadslid Eylem Köseoglu al geruime tijd. Ik heb getracht alles zo objectief mogelijk te interpreteren, maar ik merk telkens weer dat Eylem binnen de gemeente Zaanstad groot onrecht is aangedaan.
Een raadslid hoort kritische vragen te stellen, misstanden bloot te leggen en een eigen visie te uiten. Maar wat er de afgelopen tijd in Zaanstad rondom dit interventieteam is gebeurd en hoe men dit in de doofpot heeft geprobeerd te stoppen, is exact de reden waarom mensen het vertrouwen in de politiek verliezen. Het gaat om politiek voor eigen gewin in plaats van over de waarheid of rechtvaardigheid. Tijdens de campagnes wordt transparantie beloofd, maar de realiteit bij de gemeente Zaanstad is helaas anders.
Het positieve is dat er nog raadsleden zijn zoals Eylem. Zij vecht niet voor haar eigen positie, maar voor rechtvaardigheid voor iedereen, ongeacht kleur, afkomst of geloof. Juist omdat zij bleef strijden tegen machtsmisbruik en voor de rechtsbescherming van de burgers, heeft zij de volle laag gekregen met intimidatie, bedreigingen en smeercampagnes. Ze heeft niet opgegeven en bleef staan voor de burgers van Zaanstad. Ze staat met beide benen in de maatschappij en dat kan ik van veel anderen helaas niet zeggen.
Wat betreft de heer Erdoğan Şahin: hij suggereert dat Eylem ook maar eens 'mee moet lopen' om de praktijk te toetsen. De heer Şahin vergeet echter dat de vele publicaties van De Orkaan, het onderzoek van Follow the Money, het NRC en de uitzendingen van Pointer (KRO-NCRV) de signalen van Eylem allang hebben bevestigd als onwettig handelen en etnisch profileren. Terwijl Şahin met zijn 'meelopen' slechts een schijn van legitimiteit wekt, baseert Eylem zich op keiharde feiten.
Juist door afstand te bewaren, behoudt Eylem haar controlerende rol als raadslid. Men hoort kaders te stellen en niet op de stoel van de uitvoerende ambtenaar te gaan zitten. Als je onderdeel wordt van de uitvoering, kun je daarna nooit meer onafhankelijk oordelen. Eylem vult haar rol als volksvertegenwoordiger uitstekend in door deze misstanden aan te kaarten. Het is pijnlijk dat zij wordt bekritiseerd door raadslid Şahin, die blijkbaar het verschil tussen 'uitvoeren' en 'controleren' niet scherp heeft. Respect voor Eylem, die haar rug recht heeft weten te houden.
Dat er een machtsstrijd tussen Eylem Köseoglu en partijprominenten heeft gewoed, is wel bekend. Die strijd heeft ze glansrijk gewonnen. Nu moet blijken of het vertrouwen in haar door het bestuur van de fusiepartij voldoende is voor zetelwinst of -behoud in maart. En deelname aan een nieuwe coalitie.
Het is tot heden niet gelukt om huiszoekingen in Zaanstad onwettig te verklaren of vanwege etnisch profileren te verbieden. In de raadszaal strijdt Köseoglu hiervoor. Maar het
lijkt voor het grote publiek nog steeds alsof GL/PvdA strijdt tegen ‘crimefighting’. DENK doet dat anders. Hier bij De Orkaan wordt de volksvertegenwoordiger van DENK weggezet als een soort vergoeilijker van Zaanse ICE-teams. Terwijl hij net als de lijsttrekker van GL/PvdA compassie betoont voor inwoners. Hij doet dat door mee te lopen met de uitvoerende macht om ze te weerhouden van intimiderend gedrag. Köseoglu doet dat in de raadszaal. Laat ze de handen ineenslaan. Dat levert meer op voor de goede zaak dan ze tegen elkaar op te zetten.
Meneer Erdoğan van DENK,
wij geloven u niet meer. Normaal gesproken zou ik altijd op jullie stemmen, maar mijn stem bent u kwijt en die van velen met mij.
Waar was uw stem toen mensen werden bedreigd en geïntimideerd? Toen zij zich niet meer veilig en niet meer thuis voelden hier in Zaandam? Wij hebben u toen nergens gehoord. En nu, toevallig nu de stemdagen eraan komen, verschijnt u ineens op het toneel. Dat voelt eerlijk gezegd nogal schijnheilig.
U speelt dit spel over de rug van de Turkse gemeenschap en vele anderen. Maar mensen zijn wakker geworden na deze gebeurtenissen. Wij zien wat er gebeurt. U staat achter een burgemeester die zijn werk niet rechtvaardig doet en dat nemen wij niet zomaar aan.
Dus hou op met het vertellen van kinderverhalen tegen deze mensen. Wij zijn wakker. En ik hoop dat nog veel meer mensen wakker worden.
Een probleem kan je niet oplossen als je niet weet waar het mis gaat!!!! Het is heel knap dat Erdogan zich uitspreekt om de oorzaak te vinden van een probleem. Je kan niet iets oplossen als je niet weet waar het mis gaat en hoe het mis gaat! Ik ben trots op dat Erdogan de samenleving daadwerkelijk in stapt en kijkt waar het misgaat!!
Haha, kijkt meneer Erdoğan nu ook naar zogenaamd “signalen” die binnen de gemeente worden gestuurd? Wat goed dat hij zelfs zijn schoenen wil uittrekken. Maar wie zijn zij om zonder toestemming en zonder huisbevel bij iemand binnen te komen?
Met welk recht wil een gemeente privéwoningen binnengaan en controles uitvoeren? Als meneer Erdoğan echt iets wil oplossen, dan kan dat door met mensen te praten en samen te kijken naar oplossingen. Laat handhaving over aan de politie, in plaats van stiekem politieagentje te spelen.
Op deze manier kan meneer Erdoğan juist geen vertrouwen opbouwen binnen de Turkse gemeenschap. Als hij er echt voor de burgers wil zijn, moet hij opkomen voor hun rechten en zijn echte werk doen.
En als iemand gecontroleerd moet worden: waarom moet meneer Erdoğan daar dan zogenaamd bij zijn tijdens huisbezoeken? Is dit een grap? Welke functie heeft hij eigenlijk? Hij probeert zich zogenaamd heel zorgzaam voor te doen, alsof burgers hem moeten vertrouwen en niet bang hoeven te zijn omdat hij erbij is.
Sorry, maar ik moest hier echt hard om lachen.
Burcu, praten over “de oorzaak vinden” klinkt mooi, maar dit is vooral loze woorden. In de raad stelt hij geen vragen, doet hij niets en staat hij gewoon achter Hamming. Echt iets oplossen? Dat gebeurt hier niet.
Helaas zijn alle reacties het gevolg van de onzorgvuldigheid, waarmee de interventie teams onder aanvoering van de burgemeester meenden hun taak te moeten uitvoeren. Dat misdaad moet worden bestreden is duidelijk, maar blijf binnen het kader van de wettelijke mogelijkheden. Wat nu helaas gebeurd is dat een wijk waarin problemen spelen, zich al verder geïsoleerd gaat voelen. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.
Wat Erdogan Sahin allemaal zegt over “meelopen in de wijk” en “controle uitoefenen” klinkt aardig, maar het is vooral een toneelstukje. Feit is: hij verdedigt het beleid in plaats van het te controleren. Hij verliest alle onafhankelijkheid en laat inwoners met hun vragen en zorgen in de kou staan. Mijn vertrouwen heeft hij volledig verbruid. Erdogan je hebt mijn stem echt niet!
Eylem ga zo door! Je hebt mijn stem.
Meneer Erdoğan van DENK,
wij geloven u niet meer. Normaal gesproken zou ik altijd op jullie stemmen, maar mijn stem bent u kwijt en die van velen met mij.
Waar was uw stem toen mensen werden bedreigd en geïntimideerd? Toen zij zich niet meer veilig en niet meer thuis voelden hier in Zaandam? Wij hebben u toen nergens gehoord. En nu, toevallig nu de stemdagen eraan komen, verschijnt u ineens op het toneel. Dat voelt eerlijk gezegd nogal schijnheilig.
U speelt dit spel over de rug van de Turkse gemeenschap en vele anderen. Maar mensen zijn wakker geworden na deze gebeurtenissen. Wij zien wat er gebeurt. U staat achter een burgemeester die zijn werk niet rechtvaardig doet en dat nemen wij niet zomaar aan.
Dus hou op met het vertellen van kinderverhalen tegen deze mensen. Wij zijn wakker. En ik hoop dat nog veel meer mensen wakker worden.
Wat zegt Erdoğan Şahin eigenlijk allemaal? Cijfers, excuses, verhalen van de burgemeester… maar kritische controle? Ho maar. Mijn vertrouwen heeft hij in elk geval volledig verloren.
Erdogan hoef je niet meer te geloven. Hij staat niet aan de kant van de burgers, maar aan de kant van machtige mensen. Als hij werkelijk voor de inwoners was, waar was hij dan toen het nodig was? Zijn stem hebben we niet gehoord.
In Zaandam hebben veel mensen ingrijpende ervaringen gehad door toedoen van de gemeente Zaanstad. Waar was hij toen? Wat heeft hij concreet gedaan voor deze mensen? Niets. In plaats daarvan lijkt hij vooral mee te bewegen met de burgemeester. Voor mij voelt hij als een pion, iemand die zijn rol voor de inwoners van Zaandam niet heeft waargemaakt.
Normaal gesproken stem ik niet op de PvdA. Maar dit keer maak ik bewust een andere keuze. De moed en inzet die Eylem heeft laten zien, hebben mij overtuigd. Zij is opgekomen voor de burgers en is niet stil gebleven toen dat makkelijker was geweest. Zo hoort politiek te zijn: je staat naast de mensen.
Ik ken Eylem niet persoonlijk, maar ik heb gehoord wat haar is aangedaan. Ondanks alles is zij blijven vechten en heeft zij haar stem laten horen. Dat verdient respect. Zulke jonge, moedige mensen hebben wij nodig in Zaandam.
De intenties van Erdogan Shahin om met zijn aanwezigheid de spanningen van deze huiszoekingen - want zo noem ik het - te deëscaleren, zijn oprecht. Maar dat veel mensen dat zien als medeplichtigheid, is onvermijdelijk. DENK kan beter een jurist en een welzijnswerker mee laten lopen met de gemeentecontroleurs. Ook voor de goede naam van het raadslid.
erdogan,
ik schrik hier van DENK en hie u handeld en denkt. het erge is dat u onder het artikel nog even flap tekst van verdediging neerzet. dat is niet te plek verkiezingen kan DENK Zaanstad wel naar zwaaien. je vind het prima.dat ze mensne in hun prive graaien maar wil ze ook nog hamdvaten geven bahh!!!
Dat huisbezoeken noodzakelijk zijn, wordt breed onderschreven – ook binnen de gemeenteraad en de organisatie zelf. De discussie ging niet over het bestaan van huisbezoeken, maar over de manier waarop zij worden uitgevoerd en de grondslag waarop dat gebeurt. Precies daarom ben ik aangehaakt en blijf ik dat doen: om in de praktijk te toetsen wat er daadwerkelijk gebeurt, of aangekondigde verbeteringen ook worden doorgevoerd en geborgd, en of de wettelijke taak van de gemeente zorgvuldig en rechtmatig wordt uitgevoerd. Die toetsing kan niet alleen plaatsvinden via gesprekken, maar vereist ook inzicht in de uitvoering op de werkvloer.
Dit is precies wat van een raadslid mag worden verwacht vanuit de controlerende taak: toetsen in de praktijk, controleren of beleid zorgvuldig wordt uitgevoerd en ingrijpen waar verbetering nodig is. Het zou goed zijn als meer raadsleden deze verantwoordelijkheid actief oppakken.
Gelukkig zijn er raadsleden die dit doen met passie en toewijding, zonder eigenbelang en vanuit oprechte betrokkenheid bij de inwoners.
Belangrijk voor een objectieve beeldvorming is het onderscheid tussen verschillende gradaties van huisbezoeken. Lichte, noodzakelijke controles betreffen administratieve zaken en meldingen van overlast. Dit type controles vindt Zaanstad-breed plaats en daar haak ik momenteel bij aan.
Daartegenover staat een kleine, afzonderlijk gepositioneerde groep van 7–12 medewerkers binnen het interventieteam, onderdeel van circa 130 controleurs in totaal. Dit team behandelt uitsluitend de zwaarste vormen van casuïstiek, zoals woningfraude, georganiseerde criminaliteit, wapens, mensenhandel en drugs, en werkt daarbij nauw samen met politie, brandweer en het bevoegd gezag. Het gaat hier nadrukkelijk niet om reguliere controles. De suggestie dat alle circa 1.000 controles per jaar door het interventieteam worden uitgevoerd, is feitelijk onjuist. Voor Zaandam Oost betekent dit, op basis van capaciteit, circa 100 interventies per jaar, oftewel ongeveer 30–40 inwoners in een wijk met ruim 56.000 inwoners (ongeveer 0,1%).
Voor een juiste en evenwichtige beeldvorming is het essentieel dat dit onderscheid expliciet wordt gemaakt. De werkzaamheden van het interventieteam en de bijbehorende juridische trajecten zijn primair een zaak voor politie, advocaten en rechters. Lopende bezwaar- en beroepsprocedures, zoals hoorzittingen (waar ik ook bij aanhaak) en extern advies, verklaren de terughoudendheid in het delen van informatie. Dat kan frustrerend zijn, ook voor mij, maar zorgvuldigheid en juridische onderbouwing zijn hierbij noodzakelijk.
Ik volg deze ontwikkelingen nauwgezet, met als uitgangspunt dat eventuele misstanden worden gecorrigeerd en dat inwoners die daadwerkelijk nadeel ondervinden, ongeacht achtergrond, op een zorgvuldige en rechtvaardige manier worden beschermd.
Deze Erdogan gaat dus ook zeker mee als ze Bulgaarse bewoners bezoeken. Ik ben zelf Bulgaar, en wat er gebeurt is dat ambtenaren letterlijk met 7 man gewoon naar binnen komen, omdat veel mensen uit onze gemeenschap de taal niet goed spreken en zich niet kunnen verweren. Erdoğan Şahin zegt dat hij “controleert” en “cultuursensitief” is, maar in de werkelijkheid loopt hij mee met het beleid dat ons juist onder druk zet. Zo win je het vertrouwen van niemand. Gelukkig zijn er raadsleden zoals Eylem Köseoğlu die wel kritisch en onafhankelijk optreden en opkomen voor alle bewoners. Mijn stem heb je sowieso Eylem!
Met alle respect, maar uw reactie wekt bij mij grote verbazing en teleurstelling. Als raadslid bent u er om de belangen van inwoners te beschermen en het gemeentelijk handelen kritisch te controleren. Door zelf mee te lopen met deze huisbezoeken, vervaagt u juist die noodzakelijke grens tussen controleur en uitvoerder.
In uw reactie stelt u dat u hiermee wilt toetsen of alles rechtmatig en zorgvuldig gebeurt. Maar juist vanuit uw positie zou u eerst en vooral de signalen van inwoners serieus moeten nemen die zich geïntimideerd, gestigmatiseerd of buitengesloten voelen door deze aanpak. Door actief mee te doen, geeft u het signaal af dat dit beleid zonder meer te rechtvaardigen is.
Van een vertegenwoordiger verwacht ik dat die zich zichtbaar en consequent inzet voor de bescherming van burgerrechten, zeker wanneer er maatschappelijke onrust en twijfel bestaat over of dit soort maatregelen niet te ver gaan en echt nodig zijn. Op dit moment lijkt het alsof u zich meer opstelt als verlengstuk van het systeem dan als vertegenwoordiger van de mensen die u hoort te dienen.
Ik heb altijd op DENK gestemd, maar eerlijk gezegd is het voor mij erg teleurstellend om te zien waar jullie nu voor staan. Mijn stem zijn jullie verloren!
Normaal gesproken heb ik nooit op GL/PvdA gestemd. Maar door Eylem Köseoğlu, die ik via het nieuws heb leren kennen en waarvan ik heb gezien hoe zij zich wel inzet en haar stem laat horen voor deze mensen, ben ik daar anders over gaan denken. Haar manier van opkomen voor inwoners heeft mij overtuigd dat mijn stem voortaan richting de PvdA gaat.
Toch even nodig om te verduidelijken.
Het bericht van De Orkaan geeft een eenzijdig beeld doordat selectief kritiek van een specifieke groep wordt belicht, terwijl essentiële context ontbreekt. Cruciale feiten over de inrichting van huisbezoeken binnen de gemeente, het onderscheid tussen reguliere controles en het interventieteam, de frequentie van bezoeken en de cultuursensitieve werkwijze van medewerkers zijn onvoldoende meegenomen. Hierdoor ontstaat de indruk dat alle 1000+ controles door één klein team worden uitgevoerd en dat ik deze werkwijze zou goedkeuren, terwijl mijn rol juist is om onafhankelijk te toetsen en waar nodig verbeteringen af te dwingen. Voor een volledig en objectief beeld is het noodzakelijk deze context en cijfers te betrekken.
Hieronder geef ik daarom aanvullende context en verduidelijking, die grotendeels wel in de video’s is opgenomen maar niet of onvoldoende is verwerkt in het geschreven artikel.
Het programma van de bijeenkomst in de Sultan Ahmet moskee was door een onafhankelijke organisatie UID opgezet en was oorspronkelijk bedoeld voor kennismaking, het delen van resultaten en het bespreken van doelen. Dat programma verschoof pas een uur voor aanvang, toen Eylem, die eerder op meerdere uitnodigen niet had gereageerd, via via alsnog op het podium verscheen met één duidelijke insteek: het centraal stellen van haar eigen verhaal. Gezien de spanning in de zaal is besloten hier transparant in mee te gaan.
Mede door deze last-minute wijziging besloten ongeveer 25 aanwezigen boven in het theehuis bewust om niet deel te nemen. Zij hadden gerekend op een open en gemoedelijk gesprek over wat er werkelijk speelt in de wijk en wat inwoners dagelijks ervaren en nodig hebben. Deze gesprekken voer ik gelukkig zelf regelmatig met bewoners uit de wijk.
De in het artikel aangehaalde stemmen en citaten komen bovendien van dezelfde personen die vaker (eigenlijk altijd) het debat domineren. Ik woon zelf in de wijk, spreek dagelijks met inwoners en ervaar wat er speelt.
De vragen van onafhankelijke aanwezigen (ongeveer 10 van de 50 aanwezigen) gingen over stageplekken, kansengelijkheid en de vraag of de gemeente de moskee had bespioneerd. Het antwoord daarop was duidelijk: nee. De suggesties over discriminatie en “fraudeurs” werden niet breed gedragen, ook mijn achterban herkende zich toentertijd hier ook niet in. Deze beeldvorming is gebaseerd op een uitspraak van één ambtenaar en is vervolgens breder uitvergroot, wat bijdraagt aan polarisatie in plaats van duidelijkheid.
In het artikel wordt gesuggereerd dat ik zou meelopen met het interventieteam en daarmee de gang van zaken zou goedkeuren. Dat is onjuist. Ik heb aangegeven dat ik meeloop bij reguliere controles en dit de komende periode blijf doen. Het interventieteam valt hier expliciet buiten, juist vanwege de ernst van die zaken is het de vraag of bemoeienis van een raadslid daar passend is.
Mijn deelname betreft reguliere, lichte controles zoals overlastmeldingen, foutieve BRP-inschrijvingen en illegale kamerverhuur. Deze controles vinden Zaanstad-breed plaats en hebben altijd een concrete aanleiding. Mijn doel is niet om beleid goed te keuren of inwoners lastig te vallen, maar om onafhankelijk te toetsen of de uitvoering rechtmatig, zorgvuldig en cultuursensitief verloopt en of verbeteringen daadwerkelijk worden doorgevoerd. Deze controles vinden plaatst in heel Zaanstad, niet alleen in Zaadam-Oost.
Naar aanleiding van eerdere signalen, zoals meldingen over 7–9 mensen tegelijk voor de deur, is binnen de gemeente al actie ondernomen. Dit betrof incidenten en komt inmiddels nauwelijks meer voor. Bezoeken worden nu standaard in duo uitgevoerd. Ook meldingen van inwoners buiten de Turkse gemeenschap en buiten Zaandam Oost zijn meegenomen. Daarbij is gebleken dat meerdere instanties, zoals woningcorporaties, huisbezoeken afleggen en dat situaties waarbij inwoners meerdere keren werden bezocht inmiddels zijn verbeterd. De organisatie evalueert structureel de vaardigheden van medewerkers, toon en inhoud van vragen, met als doel een uniforme, rechtmatige en kwalitatief goede aanpak voor alle inwoners.
Dat huisbezoeken soms noodzakelijk zijn, wordt breed onderschreven. De kritiek ging over de manier waarop deze werden uitgevoerd. Dat is precies de reden waarom ik ben aangehaakt en dit blijf doen, om te controleren of verbeteringen daadwerkelijk worden geborgd en de wettelijke taak van de gemeente correct wordt uitgevoerd.
Belangrijk is het onderscheid tussen verschillende gradaties van huisbezoeken. Lichte, noodzakelijke controles betreffen administratieve zaken en meldingen van overlast. Daartegenover staat een zeer beperkte, afzonderlijk gepositioneerde groep van 7–12 medewerkers binnen het interventieteam, onderdeel van circa 130 controleurs in totaal. Dit team behandelt de zwaarste zaken, zoals woningfraude, georganiseerde criminaliteit, wapens, mensenhandel en drugs, en werkt nauw samen met politie, brandweer en het bevoegd gezag. Het gaat hier nadrukkelijk niet om reguliere controles, maar om ernstige casuïstiek. De suggestie dat alle circa 1.000 controles per jaar door dit interventieteam worden uitgevoerd, is feitelijk onjuist. Voor Zaandam Oost betekent dit, op basis van capaciteit, circa 100 interventies (30-40 inwoners) per jaar op een wijk met ongeveer 56.000 inwoners (ongeveer 0,1%).
Tot slot ervaringen tijdens het controleren van de uitvoering: foto’s worden alleen gemaakt met toestemming, naar binnen gaan gebeurt uitsluitend met toestemming en dit wordt vooraf duidelijk uitgelegd. In cultuursensitieve situaties vraagt dit extra aandacht, omdat een “ja” niet altijd daadwerkelijk instemming betekent. Heldere uitleg, respectvolle omgangsvormen en maatwerk, zoals het uittrekken van schoenen waar passend was slechts een voorbeeld. Dit alles draagt bij aan vertrouwen van de inwoners en zorgvuldige uitvoering informerend en/of waarschuwend waar nodig.
Voor dit werk stel ik mij beschikbaar, ook als dat betekent dat ik avonden opgeef die ik anders met mijn gezin zou doorbrengen. Dat is wat mijn rol als raadslid vraagt: feitelijk controleren, onafhankelijk reflecteren en waar nodig verbetering afdwingen. Dit zou Eylem ook eens moeten doen, niet verbazen en van horen of lezen, maar gewoon werk maken van de signalen door deze in de praktijk te toetsen.
Dan het kernverhaal waarbij het onderscheid echt goed gemaakt moet worden voor een objectieve en juiste beeldvorming van de inwoners. De werkzaamheden van het interventieteam en de bijbehorende juridische procedures zijn primair een zaak voor politie, advocaten en rechters. Lopende bezwaar- en beroepsprocedures verklaren de terughoudendheid in het delen van informatie. Dat kan frustrerend zijn, ook voor mij, maar zorgvuldigheid en juridische onderbouwing zijn hierin noodzakelijk. Ik volg deze ontwikkelingen nauwgezet.
Alles wat meneertje Sahin zegt klinkt groot, maar het is vooral vluchten voor echte kritiek. Wie echt voor inwoners opkomt, staat kritisch tegenover het bestuur. Daar kan hij nog veel van Eylem Köseoğlu leren.
Wat Erdoğan Şahin zegt over cijfers en “lichte versus zware controles” klinkt netjes, maar het is vooral rookgordijn. Feit is: hij verdoezelt de problemen, maakt bewoners onzeker en laat zien dat hij geen enkel begrip heeft van wat écht speelt in de wijk. Mijn vertrouwen heeft hij daarmee volledig verspild.
Wat Erdoğan sahin hier allemaal uitkraamt… alsof hij de enige is die de wijk kent en alles beter weet. Het klinkt vooral arrogant en zelfingenomen, terwijl bewoners en collega’s wel de gevolgen van deze huisbezoeken voelen. Praatjes vullen geen gaten he erdogan
Erdoğan Şahin doet alsof hij controleert, maar in werkelijkheid loopt hij mee met het beleid dat hij zou moeten controleren. Dat is geen toezicht, dat is meelopen met het bestuur.
De kritiek gaat niet over aantallen, maar over het feit dat bewoners vaak niet weten waarom ze bezocht worden of wat hun rechten zijn. Wie echt raadslid is, staat kritisch tegenover het bestuur, niet naast ambtenaren aan de deur.
Meelopen bij controles is geen controle, dat is rolvermenging. De kern gaat niet om huisbezoeken, maar om hoe ze worden uitgevoerd en wat bewoners daarvan merken. Wie echt een raadslid is, houdt tegenmacht Dat is iets wat jij duidelijk nog moet leren.
Volgens mij doet Erdogan precies wat jij zegt: hij loopt mee als tegenmacht van de controleurs. Hij kijkt of ze zich over de deurmat gedragen en of ze wel handelen volgens het mandaat van de raad. Met zijn aanwezigheid kan hij de mensen geruststellen. Daarnaast kan hij ook zien of deze huiszoekingen wel passen in ons rechtsbestel.
Als ik je reactie zo lees pff wat lang, dan zou ik denken deze meneer heeft echt wat uit te leggen. Maar wat je hier doet is vooral het verhaal van de burgemeester opnieuw vertellen. Dat is GEEN onafhankelijke controle, dat is beleid verdedigen. De discussie gaat over hoe structureel en op welke manier ze worden uitgevoerd. Onderzoek van FTM, NRC, de Orkaan en Pointer laat zien dat dit geen losse gevallen zijn maar, onderdeel van een bredere controlesysteem waarin bewoners vaak niet weten waarom ze worden bezocht of welke rechten zij hebben. Dat los je echt niet op met percentages of het onderscheid “licht” en “zwaar”. En dat jij zelf loopt , maakt dit niet beter. Een raadslid hoor afstand te houden en het bestuur kritisch te controleren, niet naast ambtenaren aan de deur staan. Daarmee normaliseer je juist een praktijk die ter discussie staat. “Je goede bedoelingen “ zijn niet genoeg. Wie echt opkomt voor inwoners, praat het bestuur niet na, maar is kritisch tegenmacht. Dat ontbreekt hier.
Misschien ligt hier een les over wat het betekent om raadslid te zijn: tegenmacht organiseer je niet aan de voordeur, maar in de raadzaal.
"Het doel heiligt de middelen" aldus Niccolò Machiavelli in De Heerser (1513), een boek dat door de Kerk op de index van verboden boeken werd geplaatst. Maar inmiddels is de ethiek van deze schurk tot gemeengoed in de politiek geworden en een graadmeter voor het verval van de 'bestuursopleidingen' in de wereld en in Nederland in het bijzonder.
' Als het interventieteam hun schoenen maar uittrekt'. Totzover de inzet van Erdogan Sahin (Denk) voor zijn eigen achterban tegen het grensoverschrijdende gedrag van het interventieteam van de burgemeester. Waar Eylem Koseoglu (PvdA) de ongefundeerde criminalisering en stigmatisering van de bewoners van( o.a) Poelenburg en Peldersveld bestrijdt en daadwerkelijk opkomt voor bewoners, daar gaat Sahin gezellig mee om zo de huis' bezoeken' , compleet met controles van ondergoed en slaapkamers, van het interventieteam te legitimeren.
Dat ettelijke hoogleraren al verklaard hebben dat dit volgens de wet helemaal niet mag, hoort hij pas ter plekke van een journalist. Het nieuws heeft er de laatste week bol van gestaan. Het laat goed zien aan wie je je stem bij de verkiezingen beter niet kunt toevertrouwen.