In Assendelft is het voorlopig even ‘rood-wit boven’ wat de klok slaat. SVA won voor de tweede keer dit seizoen van VV Assendelft. De 1-2 zege was volgens velen, dus ook de aanhang van Zwart-Wit, terecht.
De afgelopen vijftien jaar stond de derby van Assendelft niet elk seizoen op het programma. Maar het blijft altijd een wedstrijd met veel prestige, ongeacht de stand op de ranglijst. Het beeld van deze editie was wel eentje van veel gelijkwaardigheid. Beide ploegen stonden op 21 punten. Net zoveel wedstrijden gewonnen, gelijk of verloren en het doelsaldo scheelde maar twee doelpunten.
Met die wetenschap kon het massaal opgekomen publiek, in de rust en na de wedstrijd kon er in de kantine bijna geen muis meer bij, er eens even goed voor gaan zitten. De toeschouwers werden niet teleurgesteld. Beide ploegen klapten er vol op en hoewel er een aftastende beginfase was, wilden beide ploegen duidelijk voor de winst gaan en wellicht nog belangrijker: niet voor elkaar onderdoen.
Veel strijd
Er ontspon zich een lekkere eerste helft voetbal. Het tempo lag hoog, er was veel strijd en de wedstrijd lag nauwelijks stil. Kortom, alles wat je van een derby wenst. Het enige wat eraan ontbrak waren echt grote kansen, ondanks dat er relatief veel corners werden genomen. Optisch leek het bezoekende elftal de overhand te hebben, met wat kleine mogelijkheden.
Toch kwam de goal wellicht een klein beetje uit de lucht vallen. Op het moment dat de thuisploeg de druk wat meer probeerde op te voeren en zich wat vaker op de rood-witte helft begaf, was het aan de andere kant raak. Een bal werd van de rechterkant laag voor het doel geschoten. Dat leek niet supergevaarlijk, ware het niet dat Noah Bruins zijn been uitstak en de openingstreffer op zijn naam bracht.
Er was nog geen half uur voorbij, dus nog geen nood aan de man voor VV Assendelft. De ploeg probeerde zich weer op te richten. De beste kans was echter opnieuw voor Bruins, maar zijn schot vloog net naast. Daarna kreeg de thuisploeg op slag van rust een grote mogelijkheid om toch met een gelijke stand de kleedkamer op te zoeken. Uit een corner volgde een gevaarlijke kopbal, maar met een katachtige reflex stond SVA-goalie Zeb Gulien geen treffer toe.
Het tweede bedrijf was zeker nog het aankijken waard, ware het niet dat na de 0-2 van SVA het tempo uit de wedstrijd ging. Na rust controleerde de ploeg uit ‘Noord’ de wedstrijd en moest VVA toch echt wat meer achteruit. Na een uur voetbal werd de wedstrijd in twee minuten beslist.
Eerst een aanval van de thuisploeg. Die leek op niets uit te draaien toen Loran Venrooy de bal met de rug naar de goal aangespeeld kreeg. Hij produceerde echter nog een omhaal, die door Mick Spanjaard binnengekopt werd. Maar die goal werd geannuleerd wegens buitenspel en viel de beslissing aan de andere kant, toen Camiel Dijkers scoorde. Ook hier werd geappelleerd voor buitenspel, maar dit keer bleef de treffer wel staan.
De marge had zelfs nog wat groter mogen zijn, ware het niet dat ook VVA-keeper Lars Stellaart een uitstekende wedstrijd keepte. Hij redde zijn ploeg met een paar fraaie saves van een grotere nederlaag. Lars van de Ven maakte vanaf de stip nog wel de aansluitingstreffer, maar die kwam te laat voor nog een slotoffensief. Zuur voor VVA, maar de kantineomzet zal de nederlaag een klein beetje vergoed hebben.
Door John Leppink
