Geheel zonder ChatGPT, rijmwoordenboek of andere online hulp en ook zonder opgesloten te zijn werd onderstaand gedicht onder grote tijdsdruk (in 24 minuten) gemaakt.

De aanleiding is de 24-urige opsluiting van negen Zaanse dichters in de Bieb in Zaandam. Op zaterdag 31 januari om 15.00 uur gingen bij De Bieb Zaandam de deuren op slot:

‘Negen dichters werken 24 uur aan nieuwe poëzie, geïnspireerd door onze stad ‘.

Tijdens de nacht verstoppen de dichters gedichten in de boeken. Onderstaand gedicht is gewoon te lezen op De Orkaan. Wij verstoppen niks. We houden niet van Geheim.

De Negen Dichtertjes

Er zaten negen dichtertjes
Al in een Zaanse Bieb
Ze rijmden vierentwintig uren
en niemand die dus sliep

Ze rookten en ze dronken
Één riep midden in de nacht
‘ik wil naar mijn moeder’
Toen waren er nog maar acht

Acht dichters in een kamertje
‘Dat is toch geen leven’
Zei nummer acht en stapte op
Toen waren er nog maar zeven

Na uren dichter-turen
Grijpt eenieder naar de fles
Een werd beneveld afgevoerd
Toen waren er nog maar zes

De spanning was te snijden
Zes dichters lijf aan lijf
Er werd geknepen en gepest
Toen waren er nog maar vijf

Er was geen geen frisse lucht meer
Geen eten en geen bier
Er was alleen maar onmin
Toen waren er nog maar vier

Ze zweetten en ze stonken
Kregen paniek of een fobie
Ze werden gek en bipolair
Toen waren er nog maar drie

De overblijvers mokten
Ze keken heel gemeen
Eentje moest hard huilen
Toen was er nog maar een

Die zei: ‘wat is dit voor een onzin
Allemaal flauwe kul
Ik geef de pijp aan Maarten’
Toen waren er nog nul.

Door Piet Bakker. Dit is deel 2 in onze serie.