KFC weet eindelijk weer eens wat winnen is. In een duel tegen directe concurrent Limmen misten de Kogers een handvol kansen en een strafschop, maar dat deed niets af aan de uiteindelijke 3-0 zege.
Het is een woord dat ze op sportpark De Koog al lang niet meer gehoord hebben en waarschijnlijk ook niet willen horen. Maar het duel van vanmiddag was toch met recht een degradatiekraker te noemen. KFC staat nog net boven de streep, maar stond in punten gelijk met Limmen en Always Forward. Die ploeg speelde dan weer tegen hekkensluiter De Zouaven, kortom een middag met grote belangen.
Zenuwachtig begin
Met dat als uitgangspunt was het niet gek dat het even duurde voor het duel echt op gang kwam. Het begin oogde als wat je van een dergelijke wedstrijd mag verwachten: zenuwachtig, slordig, veel balverlies en de vraag welke ploeg als eerste de boel op orde kreeg. De openingstreffer kwam dan ook een beetje uit de lucht vallen, al verraadde het wel de speelwijze van de thuisploeg.
KFC hanteerde regelmatig de lange bal. Vanuit de omschakeling miste Limmen-middenvelder Quinn Bonne compleet zijn interceptie, zag Danny Prins uit zijn rug opduiken en die bleef oog in oog met doelman Jesse Glorie uiterst koel: 1-0. Na een kwartier voetballen een fijne stand, want daarmee kwam de wedstrijd wat meer tot leven.
Een wedstrijd waarin het vertrouwen van de Kogers bleef groeien. Vooral de rechterkant van de bezoekers oogde regelmatig kwetsbaar. Zowel Mickey Hoffs als Dani Moraal braken daar af en toe gevaarlijk door. Al was de grootste kans een kopbal uit een hoekschop die van de lijn werd gehaald. Na een klein halfuur kreeg KFC een uitgelezen mogelijkheid om zichzelf een makkelijkere middag te bezorgen toen Prins werd gevloerd in het strafschopgebied en aanvoerder Remy Royen een penalty mocht nemen. Hij faalde echter.
Weinig oranje gevaar
Nadat Prins voor de rust met een goede mogelijkheid op Limmen-goalie Glorie was gestuit, kregen de gasten aan het begin van de tweede helft wat meer de bal. Het werd in de eerste- en zeker in de tweede helft al snel duidelijk dat de ploeg aardig kan combineren, maar aanvallend tekortkomt.
Aanvankelijk profiteerde KFC daar niet direct van. Maar het gevoel kwam steeds meer dat een tweede treffer van hun kant de wedstrijd in het slot zou gooien. Die kwam er dan ook. Eerst raakte Tringo Toby Schut na een individuele actie nog de paal. Na precies een uur maakte hij de bevrijdende 2-0 na een prima bal van Dani Moraal.
Moraal maakte de laatste treffer van de middag na een kolderiek moment. Limmer Bram Tijssen stond koud in het veld, raakte na een inworp bij zijn eerste balcontact het projectiel gelijk kwijt en Moraal soleerde vervolgens naar de derde goal. De marge van drie had groter kunnen zijn. Danny Prins schoot maar net naast en zijn vervanger werd gestuit door de doelman. De zege kwam nooit meer in gevaar. Die was hard nodig ook; de laatste driepunter dateerde van 27 oktober vorig jaar.
‘Bepaalde verwachtingen’
Aanvoerder Remy Royen leek vooral erg opgelucht en bekende dat er het nodige gesleuteld is.
‘We hadden deze heel erg nodig. Dat is het vooral. We hebben ons de afgelopen twee weken aangepast door wat lager te gaan staan. Vorige week hadden we wat pech bij ZAP uit, maar nu stonden we goed. Ik vond ons vooral aan de bal ook goed. En ik denk: als we het voetbal dat we vandaag spelen, als we dat elke week gaan doen, we echt wel punten pakken.’
Hij probeerde ook de vinger op de zere plek te leggen
‘Ik vind het moeilijk te zeggen. Ik denk dat als je twee keer de finale van de nacompetitie haalt, je natuurlijk bepaalde verwachtingen van elkaar hebt. Maar het begint bij de basis dat we wel allemaal moeten leveren. Als we dat kunnen, zie je dat we gewoon een goed team hebben. Als we voetballen zoals we vandaag hebben gedaan en dat elke wedstrijd doen, gaan we gewoon weer omhoog.’
Door John Leppink (Tringo Toby Schut maakt de 2-0 voor KFC (Onderste foto)
