De aanval van de Verenigde Staten en Israël op Iran, en de Iraanse vergeldingsaanvallen op doelen in meerdere landen, maken veel los. Ook in de Zaanstreek worden de ontwikkelingen nauwgezet gevolgd. De Orkaan sprak met de Iraanse Farahnaz Abdi uit Krommenie. Ze hoopt dat het geweld snel plaatsmaakt voor vrede en vrijheid.

Farahnaz werd geboren in Teheran, maar woont al enkele jaren op een woonboot in Krommenie met vriend Willem. Ze hoopt dat de aanval van de Verenigde Staten en Israël het begin is van een nieuw hoofdstuk voor Iran:

‘Zonder wapens kunnen mensen niet tegen een regime vechten. Ik ben blij dat we hulp hebben gekregen. Jonge mensen probeerden het met demonstraties, maar dat lukte niet. Zonder hulp kunnen ze niet winnen. Dit moment biedt een grote kans op een vrij Iran.’

Feeststemming

Die hoop leeft bij meer Iraniërs. Zondag kwamen honderden mensen bijeen op de Dam in Amsterdam om de aanval en de dood van ayatollah Ali Khamenei, de hoogste leider van Iran de laatste ruim 35 jaar, te vieren. Ook Farahnaz ging naar Amsterdam, maar was niet volledig in de feeststemming:

‘Mensen waren blij, maar ik was ook een beetje verdrietig door alle jonge mensen die zijn doodgegaan door het regime. Een jonge man die samen met zijn partner was, vroeg mij waarom ik niet vrolijk was. Ik vertelde hem waarom, maar hij zei dat vandaag een groot feest was.’

Onder de foto van Farahnaz (l) en twee vriendinnen op de Dam afgelopen zondag gaat het artikel door.

Ook in Iran zelf werd de dood van Khamenei gevierd door zijn tegenstanders. Tegelijkertijd werd er op straat ook gerouwd en werden er anti-Amerikaanse en anti-Israëlische leuzen gescandeerd. Farahnaz vertelt:

‘Er zijn ook mensen die werken voor het regime of ervan afhankelijk zijn. In de meeste vrije landen, zoals in Europa, zijn de meeste mensen gelijk. Maar in een dictatuur zorgt het regime voor zijn eigen groep. Die mensen zijn nu bang voor wat er in de toekomst met hen gebeurt. Misschien moeten ze wel naar de rechtbank.’

Familie in Iran

Op de woonboot van Farahnaz staat de televisie de afgelopen dagen onafgebroken op de in Londen gevestigde nieuwszender Iran International. Ze volgt het nieuws op de voet. In Iran wonen nog veel familieleden, waaronder haar dochter en moeder. Veel contact is niet mogelijk, omdat er vaak geen internet is.

‘Ik heb mijn nichtje een paar keer gesproken. Ze vertelt me over de situatie en de bombardementen die ze hoort. Ze zei dat ze bang is, maar ik zei dat ze vol moet houden. Mijn zoon (die in de Verenigde Staten woont – red.) heeft contact gehad met mijn dochter. Zo weet ik dat mijn hele familie veilig is op dit moment. Ik maak me natuurlijk wel veel zorgen.’

Zoon van de sjah

Farahnaz hoopt op een modern en vrij Iran in de toekomst. Ze zou het liefst zien dat Reza Pahlavi, zoon van de voormalige sjah en daarmee de voormalige kroonprins, terugkeert naar Iran. Pahlavi leeft al zo’n veertig jaar in ballingschap in de Verenigde Staten. Onder zijn vleugels moet Iran dan een moderne en vrije democratie worden: ‘In Nederland heb je ook koning Willem-Alexander, maar hij heeft niet de macht.’

Farahnaz vertelt verder:

‘Ik hoop dat Iran snel modern, vrij en rijk wordt. Vroeger waren wij hele blije en vrolijke mensen, maar door dit extreme regime werd iedereen gek. In een nieuw Iran moet iedereen een eigen geloof en manier van leven kunnen hebben. Mensen moeten voor zichzelf kunnen beslissen. In alles: ook als je bijvoorbeeld homo bent. Je moet je eigen keuzes kunnen maken.’

Naast het regime en alles wat daarmee samenhangt, zou Farahnaz nog een verandering willen zien: de vlag. De vlag van de Islamitische Republiek Iran moet volgens haar plaatsmaken voor de vlag die vóór de Islamitische Revolutie werd gebruikt: de vlag van de Pahlavi-dynastie. Op de foto boven dit artikel poseert ze er alvast trots mee.

Door Rick Nieborg in gesprek met Farahnaz Abdi.