Volgens berekeningen van de PVV zijn er in drie jaar tijd in Zaanstad maar liefst 15.358 parkeerboetes ingetrokken na bezwaar. Hoewel de gemeente stelt dat elke scan van de scanauto door mensen wordt gecontroleerd, blijft het aantal gegronde bezwaren opvallend hoog. De PVV spreekt van een gebrek aan structureel inzicht en zet vraagtekens bij de contracten met de leverancier.

De cijfers uit de beantwoording van de technische van Very Beekhuis van de PVV door de gemeente laten een opvallend beeld zien: wie in Zaanstad bezwaar maakt tegen een parkeerboete, heeft een grote kans op succes. In 2023 werd 76 procent van de bezwaren gegrond verklaard, gevolgd door 62 procent in 2024 en 67 procent in 2025. Beekhuis heeft nu ook schriftelijke artikel 51-vragen over de zaak gesteld.

Menselijke controle

Volgens de gemeente worden de registraties van de scanauto altijd door mensen gecontroleerd voordat er een naheffingsaanslag wordt opgelegd. Dat is bedoeld om foutieve kentekens te filteren zodat er geen onterechte boetes worden verstuurd. De vraag is waarom er vervolgens alsnog duizenden boetes moesten worden vernietigd. De gemeente nuanceert dit door te stellen dat veel fouten ontstaan door menselijke vergissingen van de parkeerders zelf, zoals het invoeren van een verkeerd kenteken in de parkeerapp terwijl er wel is betaald.

Een kostenpost 

De bezwaarmachine van de gemeente is een kostbare operatie. Jaarlijks is er 3,6 fte gemoeid met de afhandeling van bezwaren, wat inclusief overhead € 496.350 kost. Voor beroepsprocedures bij de rechter komt daar nog eens 0,6 fte bij, goed voor € 102.725 per jaar. In totaal geeft Zaanstad dus jaarlijks bijna € 600.000 uit aan het proces rondom betwiste boetes. Hierbij zijn de uitgekeerde proceskostenvergoedingen, die in 2023 piekten op ruim € 22.000 door nabetalinge, nog niet eens meegerekend.

Uit de beantwoording blijkt een opmerkelijke constructie in de afspraken met de leverancier. In de Service Level Agreement (SLA) zijn namelijk geen financiële sancties of compensatieregelingen opgenomen voor wanneer het systeem ondermaats presteert. De SLA richt zich puur op operationele zaken zoals responstijden bij storingen. De inhoudelijke kwaliteitseisen voor de handhaving staan wel in het Programma van Eisen (PvE) van de aanbesteding, maar de leverancier is in de afgelopen drie jaar nooit aangesproken op basis van de SLA.

Gebrek aan inzicht

Hoewel de gemeente wel 20 verschillende redenen voor intrekking hanteert, zoals ‘laden & lossen’ of ‘storing’, ontbreekt momenteel een betrouwbaar overzicht van de daadwerkelijke oorzaken. Inwoners kunnen nu, bij klagen, namelijk meerdere redenen tegelijk aanklikken, wat de data vervuilt. De gemeente erkent hiermee indirect dat de huidige monitoring tekortschiet: pas vanaf 2026 is het systeem aangepast, waarbij de behandelaar zelf de exacte reden van intrekking vastlegt om beter inzicht te krijgen in waarom het zo vaak misgaat.

De PVV heeft het college om opheldering gevraagd over hoe dit grote aantal ingetrokken boetes zich verhoudt tot een ‘zorgvuldig en betrouwbaar systeem’. Ook wil de partij weten waarom er geen financiële prikkels zijn voor de leverancier om de kwaliteit te waarborgen.

Door: Dorine Kat en Merel Kan op basis van de beantwoording van de technische vragen van Zaanstad, De artikel 51 vragen van de PVV Zaanstad en het Orkaan-archief. De foto boven is van Albert Oosterkamp (hier reed de scanauto tegen verkeer in, maar wie scant de scanauto?).