Bijtincident Wormer: ‘Jammer’

Gisteravond ontvingen wij mail van Hinke Wieringa-Lier. Zij zocht publiciteit voor een bijtincident.

Nu slaan wij niet op elke vraag aan, maar de onderbouwing maakt dat we ons graag voor dit karretje laten spannen. Wij belden, en ze vertelde haar verhaal.

Op eerste paasdag rond 8:45 uur deed Hinke het wekelijks hardlooprondje dat voert langs de Engewormer in Wormer. Haar vijfjarige dochter had dit keer geen zin om met haar mee te fietsen, dus ze was alleen.

Ter hoogte van het tuincentrum wordt het altijd een beetje spannend omdat de honden die daar het terrein bewaken, doorgaans luidkeels laten merken dat ze niet van passanten gediend zijn. Normaal is het hek waarachter ze blaffen dicht, maar dit keer stond het open.

Hinke wist direct dat het fout zat.

‘Later bedacht ik dat ik misschien in de sloot had moeten springen, maar dan had hij me daar gepakt. Rennen was geen optie, hij was sneller. Ik probeerde eerst nog quasinonchalant door te lopen, maar ik had geen schijn van kans. Het was “kill and attack.”’

De herder van het tuincentrum kwam in razende vaart op haar af, hij greep eerst haar schoen. Daarna lag ze op de grond, terwijl ze zich instinctief klein maakte:

‘Mijn schoen ging uit, hij zat in mijn hiel. Het deed pijn en ik huilde. Hoe lang het duurde weet ik niet, ik had geen besef van tijd. Ik schreeuwde, hij pakte mijn rechterkant, mijn dij, mijn arm…’

De eigenaar van het tuincentrum, de eigenaar van de hond kreeg hem van haar af. Geschrokken vroeg hij of hij een ambulance moest bellen, maar Hinke is geen pieper en de buurvrouw, die afkwam op het intense geschreeuw van Hinke, wilde haar wel in haar auto naar het ziekenhuis brengen. Ondanks al het bloed.

In het ziekenhuis worden de wonden verzorgd, Hinke krijgt onder meer een tetanusinjectie en antibiotica. De kinderen hebben vakantie, maar ze is de dagen erna uitgeput en er komt weinig uit haar handen.

Haar man is inmiddels naar de politie geweest, hij denkt aangifte gedaan te hebben, maar dat blijkt achteraf een melding te zijn. Hinke zoekt contact met de Gemeente Wormerland, omdat ze wil voorkomen dat de hond nog eens kan toeslaan:

‘Deze hond heeft zonder commando aangevallen op de openbare weg, buiten zijn erf. Er is iets tussen niks doen en afmaken. Muilkorf en aanlijnen bijvoorbeeld.’

Gemeente Wormerland heeft laten weten niks te doen. Er is een waarschuwingsbrief naar de eigenaar gegaan, waarin staat dat er pas actie wordt ondernomen bij meer incidenten. Ook is er medeleven van een medewerker:

‘Jammer dat het bijtincident heeft moeten plaatsvinden.’

Ze kan er met haar hoofd niet bij.

‘Voor mij is het te laat, maar stel je voor dat hij een kind te pakken krijgt. Wie neemt de verantwoordelijkheid?’

De eigenaar

De eigenaar van de hond heeft er slapeloze nachten van. Hij geeft aan dat hij direct zelf actie heeft ondernomen.

‘De hond ligt aan de ketting en zal nooit meer loslopen. Ik heb al 27 jaar honden en dit is nog nooit gebeurd!’

Hij hoopt dat hij het slachtoffer binnenkort kan ontmoeten, en hij vindt het afschuwelijk wat er is gebeurd.

De bijtwond in haar hiel

Er zijn meer foto’s, maar deze vonden we al vrij zeggend: ze geven een goed beeld.

 

8 Reacties op Bijtincident Wormer: ‘Jammer’

  1. Harry Timmerman schreef:

    Ik ben een paar jaar geleden in Zaandam door een hond gebeten. Heb daar van de politie en handhaving van op de hoogte gesteld. Niets!
    Nu onlangs hoorde ik dat dezelfde hond, de eigenaren zijn inmiddels naar Krommenie verhuist ,weer iemand uit het niets heeft gebeten. De zaak kwam bij de dieren politie terecht en de hond moet nu gemuilkorfd zijn.
    Misschien een aangifte doen bij de dieren- politie!

  2. Kees-Jan Kindt schreef:

    Wat een verschrikkelijke ervaring moet dit zijn geweest. Die reactie van onze gemeente klopt echt niet. Hier moet een misverstand zijn ontstaan. Voor onze burgemeester Tange is veiligheid de eerste prioriteit. Ik ben actief in de gemeenteraad van Wormerland, ik kom graag met Hienke in contact. Want dit kan veel beter.

  3. Eigenaar van de hond schreef:

    Wij vinden het verschrikkelijk dat dit bijtincident heeft plaatsgevonden.
    Dit had absoluut nooit mogen gebeuren.
    Wij vinden het ook erg jammer dat wij nog steeds niet weten hoe het met deze vrouw gaat en hebben ook nooit met haar in contact kunnen komen.
    De hond blijft voortaan aan de ketting en mag alleen loslopen op ons eigen terrein onder streng toezicht zodat een herhaling nooit meer zal plaatsvinden.
    Wij wensen het slachtoffer heel veel beterschap toe en hopen alsnog met haar in contact te komen.

  4. Gre luttik schreef:

    Vreselijk voor deze mevrouw. Maar ookerg dat de politie het een melding noemt. Ik heb zelf honden, niet zo groot. Maar toch gaan ze best te keer als er iemand het erf nadert. Daarvoor heb je onder anderen honden, natuurlijk. Mevrouw is kennelijk bang van de hond. Ze vindt het spannend om langs te lopen. Wat een ellendig toeval dat het hek ook nog open was. Honden nemen angst waar. Er zijn honden die dan een soort van jachtdrift krijgen. Omdat een prooi ook angstig is.
    De combinatie van haar spanning van het moment en het jachtinstinct van de hond geeft dan een resultaat. Voor die mevrouw een drama. Want haar spannng zal bij een volgende ontmoeting met een ietwat grote hond opnieuw mogelijk tot een confrontatie leiden. Misschien kan mevrouw overwegen om voor haar nu opgelopen trauma hulp te zoeken? Ik hoop het van harte. Het enige wat ik als leek kan aanraden is om bij nadering van een hond de snelheid terug te nemen tot wandelpas en de hond met de handen in de zij tegemoet te lopen. Ik hoop een beetje te hebben geholpen.

    • Merel Kan schreef:

      Gre, een lieve reactie, maar je doet nu alsof Hinke de touwtjes in handen had. Dat was niet het geval. De eigenaar van de hond is verantwoordelijk. Hij lijkt deze verantwoordelijkheid nu te nemen door de hond aan de ketting te leggen. Dat is mooi, maar blijft hij alle jaren dat het beest nog leeft alert?

      • Gre Luttik schreef:

        Hinke had zeker de touwtjes niet in handen. Het was een samenloop van omstandigheden. Maar haar reactie op honden is nu vast versterkt. Een trauma loop je gemakkelijk op. Ik ben zelf drie keer slachtoffer geweest van een incident en ook een keer afgevoerd en heb daarvan ook een vervelend blijvend letsel overgehouden. Dus ik weet hoe erg het is om op straat te zitten met een opengescheurd been. Hinke mag me mailen dan kunnen we het er over hebben.
        Over de hond. Is het een leven voor een hond om aan een ketting te liggen? Is het DE oplossing? Creëer je zo niet agressie? Ik ben geen hondentrainer. Een kennel lijkt me sowieso wel wat. Of een muilkorf?
        Of ….er zijn vast nog meer oplossingen denk ik.
        Maar voorlopig moet Hinke maar een beetje voorzichtig doen. Eerst echt goed genezen.

Laat een reactie achter op Gre luttik Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *