‘Een headspa’, vertelde een buurvrouw toen ik opmerkte dat ze er goed uitzag. Ik verstond het drie keer niet, kende het niet en had het ook nog nooit gedaan. Dat was gek ‘want iedereen doet dat’. 

‘Headspa Zaanstreek’ googelde ik vanonder de steen waar ik leefde. 

Er verschenen plaatjes van vrouwen die met hun hoofd in de wasbak bij de kapper leken te liggen. Alleen werd het haar niet geknipt en goedkoop is het niet. 

Toch was de nieuwsgierigheid gewekt. Bij de kapper is het heerlijk als de kapper shampoo in-masseert, maar die momenten duren altijd te kort. 

Voor de verjaardag van mijn BFF boekte ik dan ook voor maandagmiddag 14.00 uur een Japanse duo-sessie van 75 minuten bij een salon. 

Ruim op tijd arriveerden we bij Tesorito op industrieterrein Noorderveld in Wormerveer. We parkeerden voor het soort bedrijfspand waarvan je RSI kan krijgen door ernaar te kijken. We belden aan, maar de boel zat potdicht. ‘Dit komt niet goed’, dachten we in koor en ik belde het 06-nummer. Alejandra nam op en vertelde dat ze er was, dat we welkom waren, maar dat ze nog even aan het schoonmaken waren. 

Stipt om 14.00 uur ging de deur open. Eigenaresse Alejandra Bustamante heette ons van harte welkom en achter de deur van de grauwe buitenkant stapten we een baby spa binnen. Het zag er brandschoon en aantrekkelijk uit en het rook er heerlijk. 

Alejandra wees op pantoffels, op de toiletten en ging ons daarna voor op de steile trap naar boven. 

Daar stond een collega op ons te wachten, werden we in een stoel gezet en kreeg ik een camera op mijn hoofdhuid gericht. Op de IPad die Alejandra voor mijn neus hield zag ik mijn scalp uitvergroot als een landschap waarin mijn haren een oerbos vormden. Met talg aan de wortels, huidschilvers en grote kleurverschillen. Ik blijk bruin, rood, zwart en blond te zijn. Elk moment verwachte ik krioelende insecten vanachter de stammen tevoorschijn te zien komen, maar dat gebeurde niet. 

Het hoofd van mijn vriendin gaf een soortgelijk beeld, maar de structuur van haar oerbos was anders. De duo-behandeling die we geboekt hadden zou hetzelfde zijn, maar de producten die ze gebruikten waren verschillend. 

We namen plaats op twee bedden, vlak naast elkaar en kregen een lekker warm dekentje over ons heen. De hoofden lagen op een comfortabel kussentje, boven een waterbak. 

Vanaf dat moment was ik in de hemel. Mijn vriendin, die doorgaans elke moment vult met een waterval aan woorden probeerde nog even een gesprek op gang te brengen, maar binnen een minuut gaf ze dat op en gaf ook zij zich over. 

De hoofdhuid werd gescrubd, er was stoom en mijn hoofd, nek en schouders werden gemasseerd met handen, hulpmiddelen (die ik niet zag, want ik hield mijn ogen dicht) en waterstralen. De tijd vloog voorbij en ik weet dat ik even ben weggeweest, omdat ik mezelf wakker snurkte. 

Met een kopje thee en een warme handdoek om ons heen werden we weer voor de spiegel gezet. De camera kwam weer tevoorschijn en het oerbos zag er echt opgeruimd uit. Waar dat precies goed voor is weet ik niet, maar we waren er blij mee. 

We namen warm afscheid. 

Toen we buiten stapten, werden we echt wakker. Het contrast met de wereld die we achterlieten kon bijna niet groter zijn. 

Jaloers keken we naar de twee dames die in hun auto voor de deur zaten te wachten. Zij mochten nog.

Door: Merel Kan.