De zorgen bij Hercules Zaandam nemen toe. De ploeg moest winnen om niet verder in de degradatieproblemen te komen. Maar uitgerekend tegen hekkensluiter Ilpendam werd met 1-2 verloren.

Zodoende is de ploeg uit het Kalf nu de nieuwe rode lantaarndrager in de ‘Zaanse’ derde klasse. Het zou geen makkelijke middag worden. Ilpendam stond weliswaar onder Hercules, maar de ploeg uit het gelijknamige dorpje maakte het andere Zaanse ploegen wel lastig eerder dit seizoen. Een kleine maand geleden hield het Saenden zelfs één helft aardig van zich af.

Veerkracht na tegentreffer

De thuisploeg was dus gewaarschuwd. En dat leek niet aan dovemans oren gericht. Hercules probeerde vanaf het eerste fluitsignaal de druk erop te zetten. Ilpendam antwoorde daarop door veel de lange bal te hanteren. Het leverde een gevaarlijke kopbal en nog een levensgrote kans voor Michael van de Lee op. Vooral bij de tweede redde Hercules keeper Sander Kronenberg fraai. Een kopbal van Hercules leverde minder gevaar op.

Toch leken de bezoekers wat meer aan te dringen en na een klein half uur was het ook raak. Aan de linkerkant kwam er een bal voorlangs waarna Mike Postma alleen nog maar zijn voet tegen de bal hoefde te zetten: 0-1. Dat was een horrorscenario voor Hercules, dat sowieso al moeilijk scoort dit seizoen. Slechts zeventien goals in vijftien wedstrijden, dat is zelfs voor de derde klasse niet veel.

Opmerkelijk genoeg richtte de Zaanse fusieclub zich daarna juist op. Opeens leek er meer vuur in het elftal zitten en werd de blik meer naar voren gericht En kwam er langzaamaan ook meer dreiging richting doel. Dat leverde ook de gelijkmaker op. Na goed druk zetten kwam de bal aan de rechterkant terecht en schoof Neal Marinus de bal in de lange hoek en de gelijkmaker op het bord. Een grote kans nog voor diezelfde doelpuntenmaker, maar de bal ging voorlangs het doel.

Late domper

Hercules kon die goede fase van voor rust niet doorzetten in het tweede bedrijf. We zagen na de thee twee ploegen die leken te vechten voor hun laatste kansen. Maar die ontbraken juist en dat leverde een rommelige kijkervaring op De spanning vergoedde veel want beide ploegen gingen wel degelijk op jacht naar goal.

Twee grote kansen waren er uit standaardsituaties. Een corner werd door Hercules slordig verwerkt en er volgde nog een schot wat rakelings naast ging. Aan de andere kant was er een vrije trap van Stijn Ranzijn, die Ilpendam-goalie Stan Bakker maar net uit de korte hoek wist te ranselen.

Er kwam uiteindelijk wel een beslissing. En die was niet in het voordeel van de paarshemden. Een overtreding op een fijne plek voor een vrije trap. Die kwam in de vijf meter van het Hercules doelgebied en die vervloekte Postma, maker van de openingstreffer, dompelde de thuisploeg zo in rouw. Dat probeerde nog met een slotoffensief, lees: pompen of verzuipen, de gelijkmaker af te dwingen, maar ondanks dat de ploeg nog alles eruit perste, zat dat er niet in.

‘Hoop houden’

En zo stond Raymond Huisman voor de derde keer sinds zijn aanstelling, hij verving broer Patrick als hoofdtrainer eerder dit jaar, met lege handen.

‘Uiteindelijk staan we waar we horen te staan. Het zit ook niet mee met het aantal afwezige aantal spelers. Vandaag speelden we met veel invallers. Die jongens hebben er echt wel voor gestreden, maar meer zit er even niet in. Het is zoals het is op dit moment.’

Huisman baalde vanzelfsprekend, weet dat zijn ploeg in een lastige situatie zit, maar erkende dat het het geen zin had bij de pakken neer te zitten.

‘We spelen nog acht wedstrijden en zolang het mogelijk is om degradatie te ontlopen moeten we hoop houden heb ik tegen de groep gezegd. Of wij niets meer te verliezen hebben tegen de ploegen waar wij straks tegen spelen? Wij zitten op dit moment niet in de positie dat we daar wel even resultaat tegen halen. Maar een goede uitslag volgende week kan ook het vertrouwen een boost geven.’

Door John Leppink.