PvdA-raadslid – en lijstrekker voor 2026 van GroenLinks-PvdA – keert morgen terug in de raad. In juli trad ze terug als fractievoorzitter en begon een campagne door een deel van haar partijgenoten om ook haar kandidatuur als lijsttrekker terug te laten draaien. De besturen van GroenLinks en PvdA gingen daar niet in mee en zetten de kandidatuur door.
Ondertussen stapten drie van haar ex-fractiegenoten (Geert Rijken, Hans Stokebrand en Marieke Visser) en GroenLinks-fractievoorzitter Natascha Stroo uit de raad. PvdA-wethouder René Tuijn en zijn GroenLinks-collega Wessel Breunesse stapten ook op waarmee de coalitie-crisis aan de linkerkant vrijwel compleet is geworden.
Onderstaande verklaring zette Eylem Köseogluop haar Linkedin om de afgelopen periode af te sluiten en vooruit te kijken naar de toekomst. Wij gingen er niet in shoppen en zetten hem 1:1 hieronder.
De afgelopen maanden is er veel geschreven over mij en over mijn partij. Met dit statement wil ik duidelijkheid geven en vooruitkijken. Ik kan die periode niet negeren; wat er gebeurde is meer dan een reeks persoonlijke incidenten. Ik zal niet ontkennen dat het mij als mens en als volksvertegenwoordiger heeft geraakt. Tegelijk laat deze periode zien dat de politieke en bestuurlijke cultuur in Zaanstad onder druk staat en dat democratische processen bescherming verdienen.
Mijn motivatie om de politiek in te gaan is altijd helder geweest: ongelijkheid bestrijden, solidariteit versterken en vertrouwen herstellen in een overheid die naast mensen staat en niet tegenover hen. Die overtuiging is, na alles wat er is gebeurd, alleen maar sterker geworden.
Op het moment dat ik als volksvertegenwoordiger kritische vragen stelde over de aanpak van ondermijning in Zaanstad en het functioneren van het interventieteam, vragen die elke raadslid móét kunnen stellen, merkte ik hoezeer het dualisme onder druk stond.
De ruimte om mijn controlerende taak uit te oefenen werd kleiner, de toon werd harder en politieke spanning werd vertaald in persoonlijke druk. Toen vervolgens mijn kandidatuur voor het lijstrekkerschap bekend werd, ontstond er spanning rondom mijn rol en mijn werk als raadslid, en begonnen politieke druk en verdachtmakingen over mijn persoon elkaar te overlappen.
Interne partijprocedures zijn zowel via formele als informele routes geprobeerd te beïnvloeden. De manier waarop dat gebeurde voldeed niet aan de professionele normen en gedragscodes die binnen politieke processen leidend zouden moeten zijn. Dit heeft een grote impact gehad. Democratische verhoudingen kwamen hiermee onder druk te staan, mensen werden beschadigd en het goed functioneren van onze partijen kwam in het geding. Reputatieschade werd openlijk als drukmiddel gebruikt en intimidatie werd onderdeel van het speelveld. Dat is niet goed voor een gezonde democratie en ook niet voor het vertrouwen in politiek.
Ondanks die omstandigheden heeft de kandidatenprocedure binnen GroenLinks–PvdA gewoon gewerkt zoals het hoort: open, zorgvuldig en democratisch. Ik ben twee keer voorgedragen door de kandidatencommissie, en de leden mochten beslissen via een digitaal ledenreferendum. De leden hebben vervolgens gesproken, en dat vertrouwen draag ik met me mee. Voor mij is dat het belangrijkste signaal.
Wat deze periode vooral duidelijk maakt, is dat we in Zaanstad toe zijn aan een nieuwe politieke bestuurscultuur waarin verschillen met inhoud worden beantwoord, niet met druk en persoonlijke aanvallen; waar bestuur en politiek helder gescheiden blijven; waar fouten gemaakt mogen worden en waar ruimte is om te leren. Het allerbelangrijkste is dat volksvertegenwoordigers zonder last of ruggenspraak hun werk moeten kunnen doen. Het college van burgemeester en wethouders voert uit en de raad controleert en stelt de kaders. Niet andersom.
Voor inwoners is dat essentieel, omdat zij recht hebben op eerlijk bestuur, op duidelijke en transparante keuzes, en op een politiek die zich richt op het oplossen van de vraagstukken in hun dagelijks leven.
Zaanstad staat voor grote uitdagingen, en we kunnen ons geen politieke energieverspilling veroorloven. We hebben een cultuur nodig die gericht is op vooruitgang, samenwerking en stabiliteit, en waarin zowel de uitoefening van macht als de onafhankelijke controle daarop worden gezien als voorwaarden voor goed bestuur.
Wie vooruit wil, moet bereid zijn te leren, te verbeteren en verantwoordelijkheid te nemen. Daarom kies ik ervoor om vooruit te kijken. Ik wil bouwen aan een menselijker en rechtvaardigere Zaanstad, aan een democratie en een overheid die werkt en vertrouwen geeft aan haar inwoners. En dat kunnen we alleen samen.
Eylem Köseoglu
Lijsttrekker GroenLinks–PvdA Zaanstad
Prima bericht, goed stukje van Köseoglu. Niks mis mee.
Köseoglu geeft keurig aan hoe een democratie hoort te werken en het is voor mij duidelijk dat dat in Zaanstad verkeerd gaat. De Orkaan hoort het bestuur en de politiek kritisch(!) te volgen en doet dat. De kritiek op beiden begrijp ik niet zo, alhoewel ook die kritiek een functie heeft (ik heb een milde bui vandaag).
Ik ben niet zo van de fractiediscipline en was daarom ook niet blij met het schrappen van "ruggespraak". Zeker niet met de toen gegeven kulreden van "moeilijk woord". Tenslotte kiezen we een volksvertegenwoordiger en geen politieke partij met de ballast die daarbij komt.
Juridisch stemmen we op een volksvertegenwoordiger, in de praktijk op een partij. Ik weet niet hoe iedereen dat precies doet, maar het gaat in de politiek als het goed is om het partijprogramma. Als alle kiezers precies moeten gaan uitzoeken wat elk van de honderden kandidaten denkt, dan wordt stemmen een hele klus. Ik denk niet dat er veel mensen zijn die die moeite gaan nemen. Dus ik ben blij met het bestaan van politieke partijen met een agenda en vertrouw er daarbij op dat de kandidaten van de partij trouw zijn aan het partijprogramma. Dat maakt het een stuk overzichtelijker. Het is al moeilijk genoeg. Dus leve de ruggespraak, blij dat de grondwet in 1982 op dit punt is aangepast.
Het effect van de fractiediscipline is echter dat de macht bij anderen dan de fractieleden komt te liggen, i.c. de fractieleider en het partijbestuur. Het maakt kongsi's tussen fractieleiders onderling en met de te controleren bestuurders ook makkelijker. Het brengt een volksvertegenwoordiger terug van autonomie naar een werknemerschap en deel van een hiërarchie. Je ziet dan ook dat volksvertegenwoordigers een gevangene raken van coalitieafspraken en hun werk niet meer afdoende kunnen uitvoeren.
Een erg slecht idee, wat mij betreft.
"Dus leve de ruggespraak ..." begrijp ik niet binnen de context van uw reactie, Hartog.
Kan iemand mij ook vertellen hoeveel aangifte's terzake huisvredebreuk, disriminatie en racisme er zijn gedaan m.b.t het optreden van het inverventieteam. Over het algemeen worden deze zaken wel breed uitgemeten als het tegen de overheid is maar ik kan daar niet veel over vinden in de berichtgeving.
Eylem,
deze statement op je Linkedin verdient meer dan voorbijgaan. Het is niet alleen een persoonlijke stellingname – het is een diagnose van iets dat veel groter is dan jezelf, en daarmee van onschatbare waarde voor Zaanstad. Wat je doet in deze tekst is moedig: je weigert het verhaal te laten reduceren tot persoonlijke conflicten. In plaats daarvan stel je de lastige vraag die iedereen in Zaanstad zou moeten stellen: Hoe is het mogelijk dat kritische vragen van een raadslid – vragen die per definitie tot raadswerk behoren – kunnen resulteren in persoonlijke druk, verdachtmakingen en intimidatie? En nog belangrijker: je noemt dit wat het is. Niet als "politieke onenigheid" of "persoonlijke spanning," maar als ondermijning van dualisme zelf. Als een aantasting van de fundamentele voorwaarden voor gezond bestuur. Veel politici zouden op dit punt zwijgen – om de pijn niet opnieuw aan te roeren, om geen "ruzie" te voeden, om "pragmatisch" te blijven. Jij doet iets anders: je zegt wat er is gebeurd, je erkent de impact, en je kiest bewust voor iets anders. Dat is niet alleen professioneel – het is een vorm van integriteit die schaars is geworden. Wat mij het meest treft, is dat je niet zegt "ik ben het slachtoffer." Je zegt: "Dit is een systemisch probleem, en het moet veranderen – voor mij, maar vooral voor de democratie." Dat verschil is alles.Je propageert geen wraak, geen tegenaanval, geen loyaliteitskeuzes. Je propageert iets veel subversievers: normen. Transparantie. Respect voor dualisme. Ruimte voor kritiek zonder persoonlijke kosten. Het rechtstreeks beantwoorden van inhoudelijke meningsverschillen met inhoudelijke reacties. Dat klinkt eenvoudig – maar in een cultuur waar informele druk normaal is geworden, is dit bijzonder moedig. En dan is er nog iets: je doet dit terwijl je op het punt staat als lijstrekker te beginnen. Je zou kunnen kiezen voor voorzichtigheid, voor diplomatie, voor "het achterlaten van conflicten." In plaats daarvan kies je ervoor de waarheid uit te spreken en te benadrukken dat bestuurscultuur een verantwoordelijkheid is van iedereen – van het college, van de raad, van de partijen, van jezelf. Dat vereist zowel integriteit als moed als drijfveer. Het vereist ook nog iets anders wat steeds vaker ontbreekt in politiek: het vertrouwen dat integriteit en transparantie, op de lange termijn, sterker zijn dan strategisch zwijgen. Zaanstad staat voor grote vraagstukken. Het zal die alleen kunnen aanpakken – echt aanpakken, niet alleen onderhuids – als het zich een bestuurscultuur kan veroorloven waarin kritiek niet wordt afgestraft, waarin fouten ruimte hebben om onderkend en hersteld te worden, en waarin controleren niet als verraad wordt gezien maar als plicht. Je statement is een uitnodiging aan iedereen – in het college, in de raad, in de partijen, onder burgers – om daaraan mee te bouwen. Niet voor jou. Voor Zaanstad. Veel sterkte in de raad, en veel sterkte met het werk dat voor je ligt. Je verdient een bestuurscultuur die je werk mogelijk maakt zonder je persoon te beschadigen. En Zaanstad verdient een bestuurscultuur waarin dat normaal zou moeten zijn
Eylem Köseoglu heeft enorm veel voor haar kiezen gehad omdat zij terechte kritiek had op het doorlopende grensoverschrijdende gedrag van het interventieteam van haar partijgenoot.
Ik kan niet anders dan mijn bewondering uitspreken dat ze na deze strijd de moed heeft om door te gaan op de rechtvaardige weg. Want: criminelen moet je oppakken, maar bevolkingsgroepen mag je niet en nooit als groep criminaliseren. En daar streed zij voor en uit haar woorden kun je op maken dat ze daarvoor blijft strijden
Blijft toch boeiend hoe de orkaan elke scheet 1 op 1 overneemt als het van de kan Koseoglu komt. Haar bericht, een bericht van die ftm journalist, zelfs een bericht van een raadslid uit Amersfoort (geen idee wat de nieuwswaarde is van wat een raadslid uit een andere gemeente voor mening heeft...?). Maar alles van de andere kant wordt alleen geplaatst met allerlei veroordelingen en verdachtmakingen, als het überhaupt al geplaatst wordt. Heeft de orkaan ooit gevraagd bij Breunesse, Tuin, Stroo etc waarom zij vinden wat ze vinden? Of past zo'n geluid niet bij het verhaal dat de orkaan koste wat kost wil pushen?
Deze hebben hun verhaal toch gedaan bij het NHD. Deze krant heeft daarna namens de directrice hun excuus gemaakt bij Eylem en een rectificatie. zegt dat niet genoeg?
Dat nog niet gedaan is is omdat deze 3 zich in detail hierover niet zullen uitlaten. Dat blijkt wel uit de antwoorden op de vragen van inwoners van Zaanstad onder de posts waarin door Breunesse medegedeeld wordt dat hij het wethouderschap niet zal volbrengen.
Althans Breunesse heeft geprobeerd dit op zich nog netjes af te handelen maar vervalt vervolgens in algemene bewoordingen als vertrouwensbreuk, verschil van inzicht bla bla...
Tuin poste op de betreffende avond van bekendmaking nog dat hij 'zijn hoofd aan het leegmaken was' ergens in Nederland op een rockconcert.
Zij zullen zich hier niet over uitspreken.
Dat op zich geeft al te denken wat mij betreft.
Wat ook te denken geeft is dat zij beide deze functie hebben aangenomen voor 4 jaar. En hun functie 3 maanden voor de verkiezingen neerleggen. Dan schendt je het vertrouwen van de kiezer! Zij zijn gekozen door de kiezers!
En daarbovenop ontvangen zij totdat zij een nieuwe baan hebben €11.000 wachtgeld per maand!
Ik vind het allemaal Not Done, Niet netjes en t riekt!
Dus wat dat aangaat staat De Orkaan in haar recht om hier het hare van te denken. Denk je niet?
De Orkaan doet wat het wil. Objectiviteit is vaak ondergeschikt aan hoor en wederhoor. Dat is dan ook terug te zien aan de reacties van mensen die ongezouten hun mening geven en anderen schofferen waar zij het niet mee eens zijn. De Orkaan laat dat dan gaan zonder reactie te geven en mensen te wijzen op de wijze waarop wij met elkaar om moeten gaan.
Ik ben blij dat ik niet de enige ben die vind dat de Orkaan zaken soms eenzijdig belicht. van objectieve berichtgeving is vaak geen sprake, al vindt men bij de Orkaan van wel.
De Telegraaf bijvoorbeeld doet die ook aan eenzijdige berichtgeving en opruiing ? Tis net van welke kleur of religie je houd toch ?
Zou het kunnen zijn dat de personen die je noemt niet willen reageren?
Ik ga niet speculeren maar ik heb hier zo mijn gedachten over
Iyi şanslar bayan Eylem Köseoğlu!
Precies en dat zegt genoeg en alles!
Ruggespraak is geschrapt. Vroeger was het zonder last en ruggespraak maar ruggespraak is logisch, werd ook veel gedaan en daarom geschrapt
Goede vraag, want dat vraag ik me ook af. Er mist continu een deel van het verhaal.
Omdat deze personen zich niet willen uitspreken en van alles onder de hoed willen houden!
Dat is wel duidelijk nu.
En dat zegt genoeg over hoe de vork in de steel zit!
Inderdaad, sinds 1983 is bij zonder last of ruggespraak, dat laatste geschrapt. Daarmee is er minder bezwaar tegen fractiediscipline. Dat is verdedigbaar. We hebben sinds begin deze eeuw ook een versterkt dualistisch bestel. Sinds 2002 zijn wethouders geen lid meer van de raad en kan een fractie een andere opvatting hebben dan de wethouder van dezelfde partij. Dat is nodig omdat er in een coalitie afspraken worden gemaakt voortkomend uit gemaakte afspraken en compromissen bij het coalitie akkoord. Dan moet een wethouder vrij zijn af te wijken van het partijstandpunt. Dat geeft een raadslid van een coalitiepartij ook de mogelijkheid kritiek uit te oefenen op het college. Dat is gezond in een democratie. Het lijkt erop dat die kritiek bij GroenLinksPvdA in Zaanstad van een "eigen" raadslid niet mogelijk was. Dat deugt niet. Ik wens Eylem veel succes bij een betere politieke uitvoering op dit gebied.
Klinkt allemaal heel redelijk en verzoenend, maar hoe zit het met de ijsberg onder water?
Dat zal de toekomst moeten leren. Er zijn brokken afgescheurd, alleen nu afwachten of de ijsberg is gekanteld of dat het alleen wat schotsen bleken te zijn.
Ik wens haar veel kracht en een dikke huid toe , de pijlen zijn vast nog niet opgeborgen door het Gemeente Bestuur en haar aanhangers
"Reputatieschade werd openlijk als drukmiddel gebruikt en intimidatie werd onderdeel van het speelveld"
👍💪👍