Een jaar na oplevering voelt Oostzijderpark voor veel bewoners nog steeds als een bouwplaats. Beloftes over groen, water en een afgewerkte woonomgeving zijn volgens hen niet nagekomen. In plaats daarvan wonen gezinnen tussen zand, modder en tijdelijke oplossingen.
Dat zijn ze zat. Een van hen heeft, namens lotgenoten, een formele klacht gestuurd aan de gemeente en betrokken partijen om in te grijpen.
De penvoerder zelf woont sinds oktober 2024 in Oostzijderpark en hij stelt dat bij de aankoop een groene, leefbare woonwijk is beloofd, maar dat de omgeving nu als ‘verwaarloosd, grijs, vies en verlaten’ wordt ervaren. Dit wordt onderbouwd met foto’s van hoe het werd voorgespiegeld en hoe het nu is:
Volgens de bewoners wordt het gebied nog als bouwterrein behandeld, terwijl woonblokken als Meiboom, Damloper en Duindoorn al langer zijn opgeleverd en bewoond en alleen woonblok Muntbloem nog in aanbouw is. Ook melden ze dat plannen voor groen, bomen, watergangen, een meer en een voetgangersbrug niet zijn uitgevoerd. Over de huidige situatie staat in de brief dat het wonen in de wijk ‘demotiverend’ is geworden en dat de bewoners zich ‘oprecht misleid’ voelen.
Op de plek waar het geplande water en meer zou komen, ligt nu een open terrein met zand, modder en bouwresten. Verder worden klachten geuit over onderhoud, afvalvoorzieningen, tijdelijke maatregelen in de openbare ruimte en het ontbreken van toezicht. Volgens de bewoner leidt dat ertoe dat bewoners zich ‘volledig vergeten’ voelen.
De briefschrijver vraagt namens zichzelf en andere bewoners om concrete maatregelen en duidelijkheid over planning en uitvoering:
‘Wij vragen niet om het onmogelijke, maar om een waardige, groene en verzorgde leefomgeving die past bij een woonwijk waar al honderden gezinnen wonen.’
Door: Merel Kan, met informatie en beeld van de bewoners van de nieuwbouwwijk Oostzijderpark en uit het Orkaan-archief.
Als bewoner van Oostzijderpark herken ik dit volledig. Inmiddels anderhalf jaar na oplevering voelt de wijk nog steeds als een bouwterrein, terwijl ons bij de verkoop een groene, veilige en verzorgde woonomgeving is beloofd. Die beloftes zijn tot nu toe helaas niet waargemaakt.
De situatie voelt bovendien onveilig, vooral voor kinderen. Door foutparkeerders (met name bij de parkeergate van een van de woonblokken) ontstaan regelmatig gevaarlijke situaties. Het gebeurt zelfs dat bewoners het terrein niet uit kunnen. Dat geeft weinig vertrouwen.
Ook het openbare groen stelt voorlopig weinig voor. Er is eigenlijk maar één strook gras aangelegd, die er nu al uitziet als een afgetrapt kermisterrein. Bewoners hebben zelfs zelf tegels moeten neerleggen om te kunnen lopen over het gras, omdat de bezorgers anders het gras nog meer vertrappen.
Volgens de plannen duurt de bouw van de hele wijk nog 5 tot 10 jaar. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat de eerste bewoners zo lang moeten wachten op een mooie, groene en veilige leefomgeving? Er wonen hier inmiddels al bijna twee jaar honderden gezinnen, waaronder veel jonge kinderen. Dat de wijk nog in aanbouw is, mag dan geen excuus zijn.
Wat bewoners vragen is geen luxe, maar simpelweg het nakomen van afspraken: veiligheid, leefbaarheid, een afgewerkte openbare ruimte en duidelijke actie van gemeente en betrokken partijen.
Huizen leveren woz op en plantsoen kost alleen maar.
Dat weet je toch als Zaanstad wat beloofd, dan komen ze het zeker niet na.
In de verkoop brochures groeien de bomen al direct tot de hemel. De werkelijkheid in een nieuwbouwwijk waar je als één van de eerste gaat wonen laat zich raden. Na de laatste bouwfase gaat een wijk vaak pas worden zoals de brochure beloofd heeft.
Neem andere wijk als voorbeeld Kreekrijk. Daar wonen de eerste bewoners al meer dan 5 jaar op een bouwterrein. Ken mensen die hierdoor zijn verhuisd. Uiteindelijk zal het wel goed komen.