De herinnering aan de Februaristaking kreeg vanavond een nieuwe vorm in de Zaanstreek. Geen kranslegging of stille tocht, maar een wandeling langs plekken waar in 1941 geschiedenis werd geschreven.
Onze fotograaf Rens Kamminga liep mee met de allereerste editie van deze tocht, georganiseerd door Zaans Verzet. ‘De sfeer was gemoedelijk,’ meldde hij na afloop.
Vanaf het Stadhuisplein trok de groep langs onder meer de Verkadefabriek en de Dam – locaties die direct verbonden zijn met de staking van 25 en 26 februari 1941.
Het zoldertje aan de Harenmakersstraat werd geskipt omdat de tocht wat te lang begon te worden. Na de slideshow tikken we door:
Onder de leus ‘Altijd Antifa’ zochten de organisatoren nadrukkelijk de verbinding tussen toen en nu. Sprekers uit verschillende bewegingen en partijen stonden stil bij de politieke en sociale idealen achter de staking: verzet tegen onderdrukking, tegen deportaties, tegen ongelijkheid.
Door: Rens Kamminga (beeld) en (tekst) Merel Kan.
Wat een mooie (foto)reportage. Dank daarvoor, Orkaan. Fijn dat er aandacht geschonken wordt aan moedige mensen die opkwamen voor de onderdrukten en zwakkeren. Ook toen werden de vluchtelingen (Joods, homo , zigeuner of politiek) vervolgd en zelfs teruggestuurd naar land van herkomst, Duitsland in dat geval. We weten hoe dat voor hen afgelopen is, laten we waarderen dat er nu weer mensen zijn die het opnemen voor "anderen" en zich keren tegen onrecht, ontmenselijking en genocides. Mooi dat sprekers bereid zijn geweest om hun zorgen met de aanwezigen te delen. Fijn dat mensen bereid zijn geweest op deze mooie dag mee te lopen om hun steun te betuigen. NOOIT MEER IS NU
Jammer dat allerlei andere groeperingen deze verzetsdaad kapen met hun overtuigingen. Het getuigt van weinig respect, ongeacht een oordeel over hun persoonlijke meningen.
Waarom getuigt dit van weinig respect, het is een dag na de officiele herdenking en er is niks verstoort tijdens de herdenking.
Ik vind het juist goed dat er op dit moment bij stil gestaan wordt dat er allerlei paralellen te trekken zijn tussen toen en nu, en we leven nu in een gevaarlijke tijd waar je je ogen eigenlijk niet voor zou mogen sluiten (wat maar al te vaak gebeurd)