De drukbezochte nieuwjaarsreceptie van de gemeente Zaanstad begon voor alle bezoekers met een hand van burgemeester Jan Hamming. Die had een symbolische betekenis, bleek uit zijn nieuwjaarstoespraak, die eigenlijk geen toespraak was.

Want nadat de Zaankanters in het Zaantheater hadden genoten van optredens van acts als Sanne Zeik en The Selfish en zich ook nog te goed hadden gedaan aan heerlijk Surinaams eten, was het de beurt aan Hamming.

Hij had niet gekozen voor een toespraak, maar liet zich bovenaan de trap van de foyer van het theater bevragen. Onderschreef Hamming met deze vorm zijn pleidooi voor menselijk contact?

‘Menselijk contact in deze tijden van internationale en ook nationale onrust is zo ontzettend belangrijk. Het begint met persoonlijk contact, elkaar in de ogen kijken en naar elkaar luisteren, begrip voor elkaar tonen, de verschillen opzoeken, de verschillen proberen te overbruggen en de verschillen vieren. Maar het begint altijd met het geven van een hand.’

De burgemeester vertelde verder wat voor hem het thema van de nieuwjaarsreceptie, Veelkleurig Zaanstad, inhield. ‘Jullie geven samen Zaanstad kleur, en dat is zo belangrijk.’ Volgens Hamming is die veelkleurigheid de kracht van onze gemeenschap.

Dat er internationaal spanningen zijn, voelt Hamming aan den lijve, zo vertelde hij, wijzend op zijn gele stropdas met het woord liefde in het Farsi erop. Het was een persoonlijk statement:

‘Uiteindelijk begint het allemaal met liefde. We zien wat de beperking van vrijheid in landen als Iran vandaag betekent. Waar de doden op de straat liggen.’

Volgens Hamming worden mensen neergeschoten omdat ze hun mening uiten. De schoonfamilie van de burgemeester woont in Iran, vandaar dat hij met de stropdas zijn medeleven wilde betuigen. (Onder de das schrijven we door)

Vanzelfsprekend was er ook nog een terugblik. Roze Zaterdag en het festival in het Darwinpark noemde Hamming als hoogtepunten. Maar het meeste indruk maakte het speciale loopevenement voor kinderen met een beperking tijdens het Dam-tot-Damloopweekend: ‘Dat was werkelijk emotioneel om mee te mogen maken.’

Voor 2026 hoopt Hamming dat Zaankanters de verschillen proberen te overbruggen. ‘Dan kunnen we een heel eind komen’, stelt hij. Verder hoopt hij zich, samen met de ambtenaren, mogelijkmakers noemt hij ze, te zorgen voor weerbaarheid en veerkracht:

‘Bij veerkracht hoort ook een trampoline. En ik vind dat we als overheid ook elke keer moeten zorgen dat we die trampoline en het vangnet bieden. Aan de ene kant het vangnet bieden voor mensen die kwetsbaar zijn. En aan de andere kant de trampoline neerzetten voor mensen die hun droom willen waarmaken. Die een sprong willen maken.’

Door Di-Lan Sun. Foto’s: Piet Bakker en Renate Sun-Louw.