Normale gang van zaken of een chilling effect voor de lokale democratie? De zaak tussen DZ-raadslid Juliëte Rot en de gemeente Zaanstad over de gedeelde mailcorrespondentie tussen haar en burgemeester Jan Hamming zorgde voor een zaak op inhoud, die niet helemaal aansluit op de inhoud van de zaak.
Deze donderdagmiddag – 8 januari – stonden Juliëtte Rot en (de advocaat van) burgemeester Jan Hamming tegenover elkaar voor de meervoudige kamer in Haarlem. De uitspraak volgt vóór 19 februari. Door de inhoud van de zaak, waar wij begin deze week uitgebreid over schreven, gaan wij, net als in de rechtbank gebeurde, nog even in zevenmijlslaarzen heen.
Zevenmijlslaarzen
Nadat Ivar Moens/NSV begin 2021 een Wob-verzoek indient om de mailcorrespondentie tussen Rot en Hamming te zien te krijgen, dient Rot daar bezwaar tegen in. Dit leidt tot uitstel. Als de familie Groen, die een langlopend conflict heeft met Moens/NSV, zich meldt als belanghebbende, mogen zij een zienswijze indienen.
Dan besluit de gemeente Zaanstad dat Moens dan ook belanghebbende moet zijn en nodigt Moens/NSV ook uit voor een zienswijze. Dan hebben ze wel alle informatie nodig en dus besluit Zaanstad via de achterdeur toch de mails met Moens/NSV te delen. Vervolgens trekt Moens het Wob-verzoek in. Dat leidt ertoe dat B&W in januari 2022 ook het besluit om de mails openbaar te maken intrekt.
Tegen dat besluit maakt Juliëtte Rot in maart 2022 dan weer bezwaar, met de motivatie dat het besluit niet ingetrokken kan worden, omdat het nooit rechtmatig is geweest. Aanvankelijk stelt de gemeente dat het intrekkingsbesluit geen besluit was en het bezwaar dus niet-ontvankelijk. Als de rechtbank in februari 2025 oordeelt dat een intrekkingsbesluit wel degelijk een besluit is, verklaart de gemeente het bezwaar nogmaals niet-ontvankelijk wegens gebrek aan procesbelang.
Belang
Daar probeert de rechter achter te komen, en met enige herhaling lukt het haar om het antwoord te krijgen: het belang van Rot is om herhaling in de toekomst voor haarzelf en andere raadsleden te voorkomen. Volgens Rot, die zichzelf bijstaat tijdens de zaak, is dat haar concrete procesbelang bij de uitkomst van deze zaak. Naast haar principiële belangen.
Volgens advocaat Suzanne van Thoor van SWDV Advocaten, die de gemeente Zaanstad bijstaat, is het zo dat het voorkomen van herhaling ook een principieel belang is, en is het bezwaar daarom dus niet-ontvankelijk.
Over deze tegenstelling zal de meervoudige kamer een oordeel vellen. Over de andere feiten oordeelt de rechtbank niet direct; toch maakt Rot gebruik van haar day in court om ook de andere belangen uit te leggen.
Honderden geschillen
Volgens Rot is het zo dat de rechtbank ook de negatieve effecten die het delen van de mailcorrespondentie via de achterdeur in de uitspraak mee moet nemen. De rechtbank deelt Rot al direct mede dat dit niet gaat gebeuren, omdat dit een oordeel over dat besluit noodzaakt, terwijl dit besluit in principe losstaat van de zaak.
Daar is Rot het beslist niet mee eens, en er wordt toch uitgebreid over gediscussieerd door Rot en de advocaat van de gemeente Zaanstad. Er wordt besproken of Ivar Moens nou wel of niet aan de Hemkade woonde. Wel, volgens de gemeente die hem mede daarom de mailcorrespondentie doorstuurde. Nee, zegt Rot, die mede daarom vindt dat de gemeente hem niet de mailcorrespondentie door had mogen sturen.
Daarbij brengt Van Thoor in dat er honderden geschillen spelen tussen de familie Groen en Moens/NSV. Het was voor de gemeente dus noodzakelijk om aan al die partijen te vragen een zienswijze in te dienen en dus de correspondentie te delen.
Een van de rechters moet om die redenering een beetje lachen. Hij meldt dat het feit dat Moens ook de indiener van het Wob-verzoek is wel een hele ‘ongelukkige’ situatie oplevert. Desondanks doen de rechters over deze verstrekking dus geen uitspraak.
Rot betoogt dat alleen Moens door de gemeente gevraagd werd een zienswijze in te dienen. De familie Groen besloot uit zichzelf om dit te willen doen.
Onhandig
Van Thoor brengt ook in dat het openbaar maken van de mails wél kon, mede omdat Rot dit zelf al gedeeltelijk had gedaan met de familie Groen. Dit betrof één mail. Rot legt uit dat zij inderdaad een mail met de familie Groen gedeeld had, een mail aan de burgemeester naar aanleiding van een gesprek met diezelfde familie.
Zij vond dat, omdat zij het onderwerp van het verslag waren, deze dan ook te zien mochten krijgen. Dat betekent volgens Rot nog niet dat de gemeente het recht heeft om de andere mails te delen. Daarmee doet de advocaat van de gemeente iets onhandigs; door de gedeelde mail als argument aan te dragen, wekt ze de indruk dat, als Rot niet eerder een mail had gedeeld, het verstrekken van de correspondentie in zijn geheel niet had gemogen.
De meervoudige kamer moet nu gaan beslissen over of Rot wel of geen procesbelang heeft. De zaak gaat dus niet over het via de achterdeur delen van de informatie met Moens; dat kan de rechtbank gek vinden, maar daar doen ze in deze zaak geen uitspraak over. Toch ging de meeste tijd in de rechtszaal wel over dit onderwerp.
Als de rechters oordelen dat Rot geen procesbelang heeft eindigt het verhaal daar, als Rot wél een procesbelang heeft volgens de rechters, moet Zaanstad weer terug naar de tekentafel om het bezwaar ofwel in behandeling te nemen, of om een andere rede ongegrond of niet-ontvankelijk te verklaren.
Door Marijn Kerkhoven op basis van bezoek aan de rechtzaak Rot tegen de gemeente Zaanstad.
Het blijft vooralsnog onduidelijk wat Hamming nu beoogt te bereiken. Een onterechte aanval met medewerking van een discutabel persoon op een gemeenteraadslid moet ethisch verworpen worden. Het is duidelijk dat Hammink geen enkele controle heeft over de Wethouders en de vazallen. De afdeling juridisch heeft niet de potentie en intelligentie om deze dwaallichten te adviseren maar zijn de puppets on a string. Er moet een grote sanering plaatsvinden binnen het stadhuis, wat ooit recht was is nu krom en wat krom is wordt met dit circus nooit meer recht
Ik kan een ieder aanraden op een lokale partij te gaan stemmen.
Uiteindelijk sijpelen de politieke intenties van de gevestigde partijen die in de Tweede Kamer zetelen ook door in onze gemeente.
@Stephan Wolthuis Als u deze stelling poneert, zie ik die graag onderbouwd met concrete voorbeelden. Ik ben ruim dertien jaar volksvertegenwoordiger in de gemeenteraad geweest en heb daar altijd mijn werk kunnen doen zonder ruggespraak of invloed van de landelijke partij.
Stephan, dat is gedeeltelijk waar.
Je ziet het nu aan Harrie van der Laan van de POV, die is al zijn beloftes van 4 jaar geleden allang vergeten en loopt als een schoothondje achter de rest aan nu hij wethouder is.
Een wethouder krijgt nu éénmaal veel meer geld dan een raadslid.
Er is een oud gezegde :
Een advocaat heeft het liefste een zeer principiële eigenwijze stomme boer als klant die koste wat het kost doorgaat met procederen.
SWDV advocaten hebben met de gemeente Zaanstad als klant een goudmijn in handen .......
Dit artikel belicht een complex juridisch conflict dat niet alleen een kwestie van procedure is, maar ook raakt aan fundamentele vragen over transparantie en verantwoordelijkheid in het openbaar bestuur. Het is waardevol dat de rechtsstaat procedures hanteert om belangen te toetsen, maar het is ook zorgelijk dat juist procedurele obstakels de kern van de zaak — de ‘achterdeur’verstrekking van informatie — buiten beschouwing kunnen houden. Deze zaak is niet louter technisch; ze raakt aan het vertrouwen van burgers in hoe macht en informatie worden beheerd, en hoe volksvertegenwoordigers worden behandeld
De rechterlijke macht moet intussen toch doodmoe worden van al die juridische steekspelletjes onder de bezielende leiding van J. Hamming?
De rechtszaken volgen elkaar inmiddels in rap tempo op en keer op keer krijg deze burgemeester (meestal) de deksel op z’n neus en ondertussen loopt de gemeentekas hierdoor leeg…