In De Waakzaamheid keek Wil Abels op… en zag Sonja staan. Dat was in 1962. En het bleek het begin van een leven samen.

‘De Waak’ in Koog aan de Zaan bestaat dit jaar 400 jaar. Daarom worden er op 14 en 15 februari speciale Valentijnsdiners georganiseerd voor iedereen die een relatie voelt met de Waakzaamheid.

Voor Wil is de plek bijzonder. Hij vertelt ons over het moment dat hij de liefde van zijn leven ontmoette.

Indruk

Wil herinnert het zich nog goed: het is een avond in november 1962. Hij zit op een barkruk voorin De Waakzaamheid. Wil praat met Kees, een kennis. ‘Kees had al een biertje op, dus hij zei met een beetje een dubbele tong: dans met mijn zuster.’ Kees wijst naar de hoek. Daar ziet Wil Sonja staan:

‘een hele leuke meid met halflang bruin haar en donkere ogen. Ze zag er zo lief en rustig uit, anders dan andere meisjes. Ze maakte meteen indruk op mij.’

Wil stapt op haar af om samen te dansen. Dat was gebruikelijk, volgens hem. ‘De meiden stonden langs de kant en de jongens aan de bar. Als de muziek begon, liep je als jongen naar een meisje toe. Je nodigde haar uit om te dansen met een klein buiginkje.’

Tweede ontmoeting

Wil en zijn vrienden gingen om de week naar De Waakzaamheid en de andere week naar de sociëteit in Wormerveer. En zo ook in november 1962. Een week na hun eerste ontmoeting in De Waakzaamheid komen Wil en Sonja elkaar opnieuw tegen in de sociëteit.

‘Toen ik haar daar weer zag staan, dacht ik: jou moet ik nu echt hebben.’

Ze dansen samen en aan het einde van de avond brengt Wil haar achterop de fiets naar huis. ‘Vanaf dat moment was de relatie “aan”, zoals wij dat vroeger zeiden.’

Over een van hun eerste afspraakjes deelt Wil een anekdote: ‘Wij zouden samen naar de bioscoop gaan. Ik trof haar aan op de hoek van de straat met een hoofddoek om. Dus ik vroeg waarom ze die droeg’ vertelt Wil lachend. ‘Ze zei: “Nou, ik ben bij de kapper geweest en die heeft te veel haar afgeknipt. Ik ben bijna kaal.” Dat was niet zo, hoor. Ze had nog best lang haar en ik vond het hartstikke leuk staan, maar zij vond het geen gezicht.’

Huwelijk 

Het stel trouwt al binnen een jaar, want Wil krijgt een personeelswoning aangeboden via zijn werkgever. ‘Toen zei ik tegen Sonja: “Moet je horen, als je het niet erg vindt, gaan we trouwen.” Nou, dat vond ze helemaal niet erg.’ Ruim zestig jaar later zijn Wil en Sonja nog altijd gelukkig samen. 

Wat is het geheim van hun lange en gelukkige huwelijk? ‘Wij horen gewoon bij elkaar. Ik ben wat brutaler en zij wat meer terughoudend, en dat past perfect. We nemen elk besluit samen en we zijn gelukkig met onze kinderen en kleinkinderen.’

Wil kijkt tevreden:

‘Er is niks wat ons tegenhoudt om nog vele jaren door te gaan.’

Door: Mila Lange. De foto’s zijn aangeleverd, de foto boven hebben we iets scherper gemaakt met behulp van AI.