Ketenen Gebroken

154 jaar geleden, op 1 juli 1863,  schafte Nederland de slavernij af op de Nederlandse Antillen en in Suriname. Sindsdien wordt er op deze datum herdacht en gevierd onder de naam Keti Koti.

Vandaag ook in Zaanstad.

Om 12:00 uur rijdt er vanaf de Slachthuisstraat 67, een bus naar de Anton de Kombrug, daar wordt een krans gelegd en burgemeester Vreeman houdt een toespraak.

Terug op de Slachthuisstraat wordt het nieuwe onderkomen van Stichting Surbeza feestelijk geopend.

De dag is medegefinancierd met een deel van het geld dat Ruud Vreeman bij zijn vertrek in 2004 cadeau kreeg voor de bouw van een fontein. Omdat de fontein er niet komt heeft hij in februari het geld onder verschillende maatschappelijke initiatieven verdeeld.

7 Reacties op Ketenen Gebroken

  1. Czaar Peter schreef:

    Slavernij afgeschaft in de overzeese gebiedsdelen, een papieren feestdag dus, volgens mij heeft er niemand in Nederland slaven gehouden, maar onze regering doet er werkelijk alles aan om de multiculturele samenleving te perfectioneren, vorige week werd de Iftar-maaltijd op de kaart gezet met hulp van de gehele Nederlandse politiemacht, deze week is Keti Koti aan de beurt.
    Vraag me alleen af waarom het jodendom hun grootste feestdag ‘Jom Kipoer’ niet op de Nederlandse kalender hebben gekregen.
    Maar als wij een kinderfeestje hebben waar traditioneel een zwart geschminkt persoon aan mee doet is het hek van de dam, maar misschien staat er op de afsluitende markt ook een stichting voor betere verdraagzaamheid voor ‘onze’ kindervriend Zwarte Piet

  2. Hans Kuyper schreef:

    Wan switi Keti Koti, Grootvorst van Moscoviën! En dat u er nog maar vele mag beleven.

  3. Evert hartog schreef:

    Keti Koti is belangrijker dan een religieuze feestdag van een of ander geloof dat ik niet beleid. Net zo belangrijk als de herdenking van de 2de wereldoorlog slachtoffers op 4 mei. Nederland had een heel groot aandeel in de slavenhandel. Van de opbrengst zijn heel wat grachtenpanden gebouwd. Het lijkt me heel nuttig om een dag in het jaar stil te staan bij het onnoemelijke leed dat daarbij mensen is aangedaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *