Mijn dochter en ik kijken graag mens. Vrijdagmiddag, een van de eerste echte terrasdagen van het seizoen, doen we dat op het terras van Lab-44. Zij bestelt koffie met havermelk. Als ze zelf moet betalen, doet ze dat niet, vertelt ze, want dat is zestig cent duurder dan gewone melk.
We zien een jongeman met een biertje naar een van de picknicktafels slenteren. ‘Loopt’ schreef ik eerst, maar dit was toch echt slenteren. Aan die tafel passen zes mensen. Hij zit er alleen. Moet kunnen.
Dan lees ik de tekst op zijn rug.
Boys Get Sad Too.
‘Nee,’ fluister ik, ‘dat vind ik zielig.’
Mijn dochter leest het ook en is minder onder de indruk: ‘Het is gewoon een T-shirt, wat wil je doen?’
‘Naar hem toe?’ Ik doe alsof ik opsta.
Normaal houdt ze me tegen bij dit soort acties, maar nu zegt ze dat ze dat lief zou vinden. Ik kijk nog eens naar de confronterende tekst. Het is ook niet niks om een jongen te zijn, zeg ik tegen mijn dochter. Niet huilen. De sterkste zijn. Deuren openhouden of juist niet, de rekening betalen of juist niet. Een move maken of juist niet. Niet klagen. Gewoon doorgaan.
‘Ga dan?’ zegt ze.
Jongens worden ook verdrietig. De tekst op zijn gebogen rug, het halflege bierglas voor zijn snufferd, het feit dat hij daar helemaal alleen zit, plus de uitdagende blik van mijn dochter, drijven me naar zijn tafel.
‘Hoi, ik zag de tekst op je rug en dat maakt indruk. Ben je verdrietig?’
De jongen kijkt op van zijn telefoon en lacht vriendelijk. Maar hij begrijpt niet wat ik hem gevraagd heb.
‘I’m English.’
‘Ah, oké. Are you sad?’ Ik wijs naar de tekst op zijn rug.
Nee, nu even niet, vertelt hij. Met de tekst Boys Get Sad Too wil hij laten zien dat ook mannen verdrietig kunnen zijn en mentale problemen kunnen hebben. Hij wil het taboe op mentale gezondheid bij het sterke geslacht doorbreken.
Ik vraag of ik een foto van zijn rug mag maken, en dat mag.

Na het fotomoment voelt het gek om meteen weg te lopen. Ik vraag naar zijn naam en naar wat hij vanavond gaat doen.
De boy heet Jef en zijn vrienden komen eraan. Vanavond gaat hij zich met hen klemzuipen. Een van hen gaat trouwen. Een vrijgezellenfeest in ‘Amsterdam’.
Boys get sad too. Maar vanavond even niet.

Door Merel Kan.
Mooi verhaal weer, Merel.