Ruth Pos: Blootgewoon

Ruth Pos schilderen

Potloden en krijt geslepen, we zijn weer begonnen.

Zoals elk jaar in oktober komen we met de vaste tekenfanaten van de modeltekenclub elke week een avond bij elkaar in de herfst- en winterperiode. Na een aantal omzwervingen in voorgaande jaren, zitten we nu alweer ruim 10 jaar in Het Weefhuis te Zaandijk.

Om mensen te tekenen die zich letterlijk blootgeven in de voor ons meest inspirerende poses. En dat vinden wij blootgewoon. Maar ook heel erg fantastisch en het is ook heel hard werken!

In de 70er jaren is de club van start gegaan in creativiteitscentrum Komma achter de Parkstraat in Zaandam. Bedoeld als atelier voor de vakkrachten van Komma en mensen die  beroepsmatig met tekenen bezig waren. Om iets nieuws te creëren wat er nog niet was in de Zaanstreek en om al doende nog meer vaardigheid in het tekenen te krijgen.

Mijn moeder was kunstschilderes en gaf ook jarenlang les en ik tekende voor mijn beroep maar dan in de reclame, dus sloten wij ons aan in 1978, dat is zo’n 42 jaar geleden.

De ramen van het gebouw moesten telkens goed geblindeerd worden want de jeugd had snel in de gaten dat zich daarachter iets ‘spannends’ afspeelde en probeerde daar klimmend en klauterend glimpjes van op te vangen. Elke week werd een model ingehuurd, we namen onze eigen tekenspullen mee en we werkten ons enthousiast in het zweet. (Na het portret gaat Ruth verder.)

Ruth Pos

Toen het Kommagebouw gesloopt moest worden weken we uit naar een kraakpand, de oude verffabriek van Sabel (1876-1982) aan de Westzijde waar later de muziekschool is gebouwd.

Kunstenaarsvereniging ‘Het Oog van Zien’ was er ook in gevestigd en de bovenverdieping werd bewoond door een kunstenaarsechtpaar dat ons voorzag van koffie en wat straalkachels want het was er ‘s winters bar koud en vochtig.

Ook dit gebouw werd eind jaren 80 gesloopt maar toen waren wij met de club al verhuisd naar het Zaans Filmhuis, sinds 1986 onderdeel van het jongeren cultuurinitiatief Drieluyk.

Dat was nog ver voor de drastische verbouwing in 2005 en het de hotspot Filmtheater De Fabriek werd (grappig want het was een school!). In de oude situatie werd er nog volop geblowd door de bezoekers en daar kregen wij ongewild wat van mee als we in de pauze wat gingen drinken aan de bar. Na de pauze waren we daardoor toch iets minder helder van geest…

Voor een onbepaalde tijd zijn we weer terug gegaan naar de kunstenaars-ateliers achter de Parkstraat naast de inmiddels gebouwde school Et Buut voordat we terecht konden in  buurthuis Hogendijk waar we vele jaren een mooi en ruim lokaal tot onze beschikking hadden. Echter, het buurthuis hield op te bestaan en werd een kinderopvang zodat er ineens alleen nog kleuterstoeltjes in ons lokaal stonden…

Onze huidige (6e) locatie Het Weefhuis, daar willen we niet meer weg. Voldoende ruimte, goed verwarmd, geblindeerde ramen en verse koffie en thee. Een top locatie en af en toe een expositie van ons werk behoort tot de mogelijkheden.

Mijn moeder heeft, als oudste lid, tot op zeer hoge leeftijd het modeltekenen uitgeoefend. Zij hield een soort handmatige ledenadministratie bij en beheerde de kas. Zij is er niet meer en ik behoor nu zelf met nog een paar mensen met onze 42 jaar ‘trouwe dienst’ tot de vaste oude kern van het atelier. Zolang al ontelbare blootgewone mensen tekenen van alle leeftijden, soorten en maten, in snel wisselende standen van 5, 7 en vaak wat bonusminuten erbij, het blijft prachtig. Dus dan moet het wel een passie zijn…

*Ruth*

Ruth Pos

8 Reacties op Ruth Pos: Blootgewoon

  1. Peter Schaap says:

    Klinkt gezellig.
    Het ‘Nakie van de Week’ had je ooit, van kunstenaarsvereniging de Onafhankelijken.
    In Amsterdam, Barndesteeg op zolder.
    Zelfde laken een pak.
    Maar dan dus ook zonder pak.

  2. hans van loo says:

    Ondeugdjes. En daarna?

    • Peter Schaap says:

      Fixeren (met zo’n geknakt blaaspijpje), naast elkaar op de grond leggen en dan bespreken.
      Als je tekent denk je niet aan van dattum van Loo.
      Ja Melle, die wel.

  3. hans van loo says:

    Excuus voor mijn te ver gaande gedachten.Nou ja,excuus ? Te ver gaand?
    Een goed verstaander heeft een half woord nodig.
    Toch is het wel een gave om zo mooi te kunnen tekenen. Dat is serieus.

  4. Peter Groot says:

    Precies zoals je leuke verhaal op de modeltekenclub. En goed geschreven!

  5. Willem de Boer says:

    Wat mij nu ook weer op valt, bijna altijd blote vrouwen! In mijn
    opleiding aan de Rietveld Academie (reeds decennia geleden, toen
    nog Kunstnijverheid School) hadden wij óók manlijke blote modellen.
    Natuurlijk is een vrouwelijk model mooi om te tekenen, maar een
    mannelijk model is veel moeilijker! Is dat de rede dat de vrouw
    merendeels gekozen wordt?

    • Ruth Pos says:

      Beste Willem de Boer, wij tekenen ook genoeg mannelijke modellen hoor, of deze moeilijker te tekenen zijn, dat is persoonlijk, anders, dat zeker maar niet minder mooi want elk wezen is mooi! Groetjes van Ruth Pos

  6. Rob Mooij says:

    Beste Ruth

    M’n zus stuurde me link. Ikzelf woon al 35 jaar in the VS, nu in Philadelphia. Daar zijn twee bekende ‘tekenclubs’, met ‘life models’

    http://sketchclub.org

    https://www.plasticclub.org

    Als ik weer terug in Holland ben kom ik langs!

    Veel plezier

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>