A Voz de Zaandam… wie weet meer?

Mijn interesse is ogenblikkelijk gewekt. Mijn oog valt als vanzelf op het woord Zaandam, dat in vette oranje letters te lezen is op het hoesje van het vinylplaatje, dat ik aantref in één van de platenbakken van kringloopwinkel Noppes in Zaandam. 

Door Hans van Deelen

De rest van de tekst wekt verwarring. Is het Spaans, Portugees? Ik vertaal wat ik lees – ondanks het feit dat geen van deze twee talen beheers – automatisch tot iets wat voor mij begrijpelijk is: ‘Europees festival van emigrantenzang’. En daaronder ‘De stem van Zaandam’. Oké. Kant B heeft als titel O rancho de Zaandam. Een ranch is een boerderij.

Op de achterzijde wordt melding gemaakt van een Portugese school in Zaandam. Op het witte binnenhoesje – dat eigenlijk net niet in het singlehoesje past – zie ik een met de hand aangebrachte stempel van die school. Was het een goedbedoeld privé-initiatief? Of stelde het echt iets voor? Er staan elf mensen op de hoesfoto, dus dat geeft toch het vermoeden van een breder draagvlak.

Bestudering van de rest van het hoesje, en van het label van het singletje, levert geen jaartal op. Jaren zeventig, jaren tachtig? Het vinyltijdperk stopte eind jaren tachtig. Ja, nu is het weer populair geworden, maar een tijdlang was de grammofoonplaat verschrikkelijk ‘uit’. Wel zie ik nu dat het plaatje gericht is aan alle Portugese emigranten.

Intrigerend. Voor de prijs hoef ik het niet te laten: € 0,20. Daar zal Noppes niet echt rijk van worden. Ik reken beneden af aan de kassa en doe de aankoop met enige voorzichtigheid in de tas.

Thuis aangekomen zoek ik op de computer naar meer informatie. Maar zelfs Discogs kan me niet meer vertellen, dan wat ik al aan informatie in handen heb. De Portugese teksten van zowel kant A als kant B staan afgedrukt op het hoesje. Ik haal die van O rancho de Zaandam door de vertaalmachine van Google. Het lied blijkt te gaan over dansen, zingen en de hoop op een voorspoedige toekomst. Een strofe luidt vertaald: 

Laten we elkaar allemaal de hand schudden
Om hier een beter leven te hebben
Het is ons motto en onze les
Ver weg van het vriendelijke thuisland

Een aanknopingspunt is het adres in Zaandam dat op de achterkant van het hoesje vermeld staat: Perim 252. En de naam van de componist en tekstschrijver: Carlos M. Cabral. Maar ook daarmee kom ik niet verder met mijn ‘speurtocht’. Dan maar even de Zaanse pophistorie open geslagen, maar ook in dat naslagwerk geen aanknopingspunt over mijn vondst.

En dan natuurlijk nog een belangrijke vraag: hoe klinkt het? Al snel nadat ik het plaatje op de draaitafel heb gelegd, wordt me duidelijk dat het in elk geval geen vergeten of onbekend gebleven pareltje betreft. Een curiositeit op amateurniveau.

Maar het maakt toch nieuwsgierig naar het verhaal erachter. Hoeveel exemplaren zouden er van verspreid zijn? Heeft het de Portugese school van Zaandam een steuntje in de rug gegeven? En werd Carlos M. Cabral er in zijn naast omgeving een gewaardeerde muzikant door? Of was hij dat al?

Ik merk dat ik in mijn hoofd beelden aan het maken ben van hoe dat musiceren en opnemen er uit moet hebben gezien. Wat zo’n onbekend vinylplaatje al niet met je kan doen.

Weet iemand meer over deze single, of over de uitvoerenden? Graag!

Deel dit artikel:

15 reacties

  • Wilfred van der Kluft

    Een hele vage herinnering dus kunnen de details misschien iets anders zijn.
    In die tijd rond 1983 had ik een studiootje in de Kattegatterdwarsstraat “Bright Side Studio” genaamd
    Mijnheer Carlos Cabral wilde een single opnemen maar alle muzikanten paste niet in de studio dus hebben we het in een clubhuis van de Portugese gemeenschap hier in Zaandam (adres?) opgenomen. Hij heeft verder in eigen beheer de singeltjes laten persen in een kleine oplage.
    Ik ben daarna het contact met de mensen verloren.
    Was een plezierig gezelschap en heel gastvrij.

    Wilfred van der Kluft

  • Katja Zwart

    Het clubhuis van de Portugese gemeenschap zat op de plek waar nu partycentrum Tulp 2 zit, bij het terrein van FC Zaandam (voormalig Hellas Sport) totdat, als ik het mij goed herinner, het pand werd verwoest door een brand.

  • Aaf Aafjes

    Hans dit vind ik leuk nieuws. Een ontdekkingstocht naar aanleiding van een singletje van 0,20 met de naam Zaandam. Hoop op een vrolijke ontknoping, interview optreden etc via de Orkaan.

  • Ik heb het op de FB groep ‘Portugal’ gepubliceerd. Misschien weet iemand daar wel meer. Toch dit al: een Rancho is een soort folkloristische volksdansgroep met muzikanten, zoals elk dorp in Portugal er wel eentje heeft. De Portugese emigranten hebben dit wereldwijd heel vaak meegenomen en organiseren in dit kader vaak activiteiten, dit is dus zeker niet uitzonderlijk.

  • e de groot

    vraag het aan Rob Hendriks de man van het boek en de website De Zaanse pophistorie .
    het staat zeker in het boek maar ik ben een trage opzoeker 😉

  • Alipio coelho

    Ik weet zeker meer van deze opname.. ik was als jonge jongen aanwezig bij deze opname. Mijn vader speelde trompet.
    U kunt mij mailen voor meer informatie.
    Mvg
    Alipio Coelho

  • Wendy Kind

    Heerlijk speurverhaal… En meteen al enkele aangedragen puzzelstukjes op De Orkaan. Zo worden verhalen gemaakt en herbeleefd. Mooi!

  • Eddy Slap (muzikant/songwriter/producent) – hallo allemaal. Carlos Cabral is mijn vader. Deze link heeft uw e-mailadres al bereikt en zal spoedig reageren op uw vragen/curiosa. Een dikke knuffel en bedankt voor het delen.

  • Prachtig speurverhaal! Zo heb er ook een paar beleefd voor mijn boek. En altijd zijn er wel nog leuke onbekende Zaanse plaatjes of foto’s die nog niet bekend zijn zoals Carlos Cabral en zijn groep die in 1983 een singletje in eigen beheer produceerde bij Wilfred, die ook in die tijd een plaatje opnam voor voetbalclub Zilvermeeuwen met de Zaanse band Fairfax.
    In het boek staat een hoofdstukje over Portugese/ Kaapverdiaanse muziek. De Zaanstreek heeft een relatief grote groep met van oorsprong Kaapverdiaanse/ Portugese inwoners. Zo speelde Alipio Coelho, die hier ook reageerde, in de band Experiencia. leuk dat hij bij de opname van Carlos aanwezig was.
    Wordt dus vervolgd en wellicht de opmaat voor een rubriek met onbekende Zaanse vinylplaatjes! Ik zal er in dezer dagen eentje posten. 😀

  • Wilfred van der Kluft

    Leuk idee Rob ga ik zeker volgen

  • Maria Dores

    Zo leuk! Ik weet de exacte jaartallen iet meer, maar ik was 5 jaar toen ik uit Portugal naar Nederland kwam en een paar jaar later kwamen de “portugezen” veel bij elkaar voor wat gezelligheid in een voor hen “vreemd” land. Het begon ergens in een zaaltje aan de Poelenburg, waar later Ronchetti zat. Vervolgens kwamen de gezinnen samen in een pand/stichting in de Botenmakerstraat.Hier kwamen ook meerdere gemeenschappen samen (spaanse, italiaanse,kapverdiaanse en turkse emigranten). Op een gegeven moment was daar tevens een portugese schooltje boven, met een hele leuke leraar, niemand minder dan jawel..Dhr Carlos Cabral!
    Hoe het precies zo gekomen is weet ik niet…maar ineens stonden de leerlingen beneden op het podium en ontstond er een volksdansgroep met naam en al: “Rancho Folclórico As Ceifeiras de Zaandam”
    Onder leiding van dhr. José Paredes reisden we door heel Nederland en traden we op op feesten en festivals (weliswaar hele andere soort dan de huidige festivals) in België, Duitsland en Frankrijk. Daarnaast hadden we een muziekband, zoals hierboven genoemd, Experience, waar inderdaad o.a.Alipio in speelde en zong én een voetbalclub voor jongens en meisjes. Dit was zo een leuke tijd met alleen maar mooie herinneringen!
    Voor onze ouders, die toen de Nederlandse taal amper spraken, was het fijn om samen re komen, eten, drinken en dansen. Voor ons, toen kinderen, nu allemaal volwassenen met eigen kinderen en zelfs kleinkinderen, was dit een geweldige tijd met leuke schoolreisjes naar alle pretparken, uitjes met de volksdansgroep, uitjes met de band…kortom…iets wat we waarschijnlijk niet zoveel gedaan zouden hebben zonder deze hechte gemeenschap en stichting CPZ t.w. Casa Portuguesa de Zaandam. Later verhuisden we naar de Sportlaan, t.o. de tennisvereniging.
    Na jaren zaten onze eigen kinderen inmiddels hier op de portugese school, maar helaas stopten we mettertijd met de dansgroep, de band en t.z.t. ook met het voetballen. Maar wat hebben we genoten!
    Des te pijnlijker het was toen “ons huis” is afgebrand…(aangestoken d.m.v. molotof cocktails…het was een mooie plek voor een parkeerplaats).
    Terug naar het plaatje…dat was voor een muziekfestival in Duitsland,waar portugese emigranten strijdden voor de eerste prijs met het beste liedje.
    Ons lied heette “Sou emigrante” ofzo en gaat over het leven van een …jawel: emigrant 😉 Het plaatje werd daar ook verkocht en uiteraard hadden wij er allemaal één thuis.Heel stom , maar ik kan me niet meer herinneren op welke plaats we geëindigd waren!
    Zo leuk dat ik dit zo voorbij zag komen en laat Wilfred van der Kluft, de lieverd, nou ook nog later mijn muziekleraar zijn geweest op de Mavo de Werf! En Eddy…ik moest even diep graven…inmiddels meer dan 40 jaar geleden, maar ik herinner me inderdaad een zoontje van de leukste professor Cabral die volgens mij zo heette…mooi hoor social media…er was eens een plaatje…voor 0,20ct!

Reageren? Ja, graag! Houd je aan onze regels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *