Merel Kan: Intimidatie

Hé, psssstttt… ssssssss… chicky, kom, sssssss, pssssss…

Het is een aantal jaartjes terug, maar ooit werd mij in winkelcentrum Spitsbergen het hof gemaakt door een kwartet bronstige adolescenten.

Ik werkte daar bij een afhaalchinees en de haantjes hadden de hele avond al door de grote etalageruit staan gluren. Alsof de letters daarop geen ‘Peking’ maar ‘Wallen’ vormden.

Toen mijn dienst erop zat en ik naar buiten kwam grepen ze hun kans. Met psssstttt… ssssssss… chicky, kom, sssssss, pssssss… – of woorden van gelijke strekking – trokken ze mijn aandacht. Snel haalde ik mijn fiets van het slot om weg te komen…

Gisteravond dienden verschillende Zaanse partijen een motie in om ‘(seksuele) straatintimidatie’ strafbaar te maken door middel van een wijziging in de gemeentewet (APV). Er zijn wat andere gemeenten die dit deden, maar handhaven blijkt niet realistisch. Wat is de grens van wat een man m/v mag zeggen/roepen/sissen? Wie bepaalt die grens? Wat de een als intimidatie ziet, ervaart de ander als vleiend.

In de raadszaal werd tijdens de discussie duidelijk dat ze het eigenlijk ook niet weten. ‘Zodra een vrouw zich geïntimideerd voelt is de grens’, werd door een indiener gezegd, een ander vond dat denigrerende opmerkingen over iemands gewicht ook niet zouden mogen. Sommige van de aanwezigen m/m schoten in de stress toen er werd gesteld dat intimidatie vaak komt van vriendelijke witte mannen met verkeerde complimentjes. Als voorbeeld werd gegeven dat je een vrouwelijke collega die een goede presentatie heeft gegeven geen compliment over haar bloesje moet maken. Sneu inderdaad, maar strafbaar?

Ondanks het feit dat er geen geld is voor een brede opvoedkundige campagne (het Sociaal Domein van Zaanstad moet al bezuinigen en staat onder druk), handhaven bijna niet te doen is, én er geen overeenstemming over het begrip ‘intimidatie’ is, stemde de raad voor de motie.

Denk dus voortaan twee keer na als je een lekker hapje toe wil fluiten. Tenminste, in het zicht van een opsporingsambtenaar, want die moet de intimiderende handeling met eigen ogen vaststellen.

Het verhaal bij Spitsbergen liep af met een sssssisser. Terwijl ik wegfietste won de nieuwsgierigheid het van de angst. Ik keerde om en vroeg de krolse heren waarom ze die geluiden maakten. ‘Jeweetzelf’, was geen argument, en nadat ik uitlegde dat vrouwen over het algemeen niet denken dat chicky, kom, sssssss, pssssss-roepende mannen, seks, – date, of huwelijksmateriaal zijn, namen we afscheid. Nu nog, als ik hen tegenkom, groeten we elkaar met een welgemeend ‘Hé, psssstttt!’

8 Reacties op Merel Kan: Intimidatie

  1. Marianne de Boer (VVD Zaanstad) schreef:

    Goede analyse van het debat gisteren Merel!
    Wat een frustrerend debat, dat mi geen recht deed aan het belangrijke onderwerp.
    Wij (VVD)waren mede-indiener van de motie. Wat ik ontzettend jammer vond was dat de discussie zich naar het niveau afdaalde dat mannen vrouwen geen complimenten meer zouden mogen geven. Natuurlijk wel! Graag zelfs! Dat maakt de wereld toch een stuk positiever en gezelliger? En zelfs als je een goede presentatie hebt gegeven en een leuk bloesje aan hebt;) Begrijp me niet verkeerd, intimidatie kent vele vormen, en is niet goed. Maar we moeten niet doorslaan.
    Waar het hier natuurlijk om gaat is veiligheid. Dat je veilig over straat kunt lopen, zonder tegen gehouden te worden, intimiderende opmerkingen naar je hoofd geslingerd krijgt en in een angstige en bedreigende situatie terecht kunt komen. Terecht stelde Patrick Zoomermeijer dat het niet alleen om vrouwen gaat, ook de LHBTI gemeenschap wordt helaas vaak op straat geïntimideerd.
    Handhaven is iid lastig, daarom pleiten we ook voor een brede aanpak(zoals bijv in Rotterdam): een meldpunt, campagne en voorlichting, handelingsperspectief voor slachtoffers en onze handhavers toerusten met tools om direct in te kunnen grijpen.

  2. hans van loo schreef:

    Krolse heren?
    Volgens mij is krolsheid iets vrouwelijks,zoals bij een poes.
    En die sissende heren,zielige mannetjes.

  3. René van der Wateren schreef:

    Wat een onzin, dit valt toch niet te handhaven. De vrouwen in mijn omgeving moeten om sissende mannetjes lachen en anders is negeren ook een optie.

  4. Ben van Roode schreef:

    Na het bericht in Dagblad Zaanstreek loop ik al mijn broek vast te houden, want die dreigt af te zakken. Om niet in de problemen te komen, meld ik er snel bij dat er bij mijn opmerking geen sexuele bijbedoeling is ingebouwd. Ik stel dat ook raadsleden kennelijk nogal van de werkelijkheid vervreemd zijn.
    Want, de bepaling opnemen heeft dezelfde waarde als destijds het bordje met de tekst Zaanstad is een kernwapenvrije gemeente.
    Bovendien, meer regels leiden niet naar een gelukkiger samenleving. Dat laatste is namelijk een fictie. Reageren op incidenten en tijdelijke hypes heeft veel regelgeving opgeleverd. Die vervolgens niet wordt gehandhaafd.
    Bij ieder moment dat er weer voor een repressieve benadering van de werkelijkheid wordt gekozen, vraag ik me af wat de rol is van opvoeders. Kennelijk is er een grote groep ouders die niet genoeg moeite doen om sociale beschaving aan hun kinderen over te dragen. Geen wonder dat leraren het zo druk hebben, want zij worden opgezadeld met een taak van de ouders: opvoeden.

  5. robert jan simons schreef:

    Wat vinden wij van Cat-Calling oftewel vrouwen naroepen of fluiten?

    “Helemaal fout” is het politiek correcte antwoord.

    Maar… zijn we er dan? Wat zien we dan over het hoofd? Gaat de gemiddelde (westerse) vrouw eigenlijk wel vrij-uit?

    Ik waag dat ter discussie te stellen en kom met een uitgewerkte WAARNEMING om daarmee de discussie te openen; geen touwtrekkerij om niks maar een gelegenheid om KENNIS en VISIE UIT TE WISSELEN.

    Ik vraag je om even mee te kijken. Wat “vind” jij ervan – zonder gelijk te
    herhalen wat jij heel je leven van jouw moeder hebt gehoord; dus kun je nog zelf denken, denk dan mee…

    Met alle respect: deze motie schiet “haar” doel voorbij.
    IEDEREEN wordt geïntimideerd. Het is niet iets dat gerelateerd is aan
    vrouwen alléén.
    Ik, een heteroseksuele, blanke man, word ook geïntimideerd,
    gediscrimineerd, gedemoniseerd en ronduit verraden. Door werkelijk alles en iedereen en al heel mijn leven lang.

    Wat ik ermee zeggen wil is dat er wel VOOR deze motie gestemd is maar dat de ESSENTIE van dit probleem kennelijk nog niet besproken is, omdat men dat niet kent.

    Wat onze dames (de “chickies” waaraan zo verfijnd gerefereerd wordt) mogen beseffen is dat zij niet alleen “mooi zijn” maar vooral “aantrekkelijk
    doen.” En ja, dat is een werkwoord. Vrouwen in dit beschaafde wilde westen “trekken aan.” Anders gezegd: onze vrouwen lopen erbij als één groot uithangbord en vragen, nee roepen dus om reactie. Standaard. Structureel.
    Ik zie het iedere (jonge) vrouw doen. Al heel mijn leven lang. En ieder kent het; het is een publiek geheim.

    Waar ik vandaan kom heet dat heel simpel: uitlokking.

    Is het dan redelijk om de reactie op dergelijke uitlokking te veroordelen of zelfs strafbaar te maken?
    Is dat dan geen nieuw probleem dat zij (vrouwen die uitlokken èn aanstoot
    nemen) zelf creëren – maar anderen handig verwijten?
    Is dat dan geen vrijbrief om elke man van aanranding te kunnen beschuldigen
    en dus eigenlijk VOGELVRIJ te verklaren, zoals in zweden reeds het geval is (waar een taxichauffeur geen dronken vrouwen meer meeneemt omdat het risico te groot is dat die dronken trollen vervolgens aangifte gaan doen)??
    Wat levert dat op?

    Het lijkt erop of vrouwen mannen verwijten wat ze zelf doen. En daar nu nog een wettelijke strafmaatregel bij mogen inzetten. Hup, nog meer terreur de
    wereld in.

    Waar dit op lijkt? Mannen om aandacht vragen en hen vervolgens die aandacht kwalijk nemen en verwijten. Blame the victim, dus. Afleiden, verleiden, en
    misleiden. Een hoop stemmingmakerij dus eigenlijk. Een storm in een glas water, zeg maar. Is dat dan niet knap kinderachtig, eigenlijk?
    Mijn conclusie? Mannen hebben de naam, maar vrouwen doen het.

    Veel belangrijker: moeten we dat zo laten?
    Daar mag de (volgende) discussie over gaan. En hopelijk de volgende MOTIE.

    Voor nu: onthoud gerust dat ieder een eigen aandeel inbrengt, voordat men
    weer eens iets uitlokt en daar anderen ten onrechte van beticht. Dat heet VERANTWOORDELIJKHEID nemen en is het omgekeerde van AANSTELLEN, de
    SLACHTOFFERROL aannemen oftewel “terreur van de underdog” tentoonspreiden.
    Want heel eerlijk… die kant gaat het wel op. Onbedoeld, onbewust maar wel doelbewust.

    Er smeuïg over schrijven is zeker een verdienste (en een heus talent, waarvoor complimenten aan Merel Kan en vvd-fractievoorzitster Marianne de Boer) maar doe dat voortaan gerust door VOLLEDIG te zijn en de waarheid geen geweld meer aan te doen. We worden allemaal structureel emotioneel verkracht en dienen te beginnen bij het begin. Niet bij de symptomen maar de volksziekte zèlf. Gevoel is verboden. Verstand heeft het voor het zeggen. Ego dus. Daar zit geen gezond verstand bij.

    En Marianne: Neem deze insteek even mee. Dit gedonder is nog niet over met
    deze motie; die begint nu pas.

    robert jan

    • Merel Kan schreef:

      Hoi Robert Jan, dank je voor je uitgebreide reactie. Ik zal me in mijn antwoord beperken tot mijn mening.

      Je vraag ‘Gaat de gemiddelde (westerse) vrouw eigenlijk wel vrij-uit?’ vind ik ronduit eng. Je hoofdlettergebruik ervaar ik als vervelend, opdringerig en zeikerig, en je suggestie van uitlokking als niet minder dan griezelig.

      Daardoor las ik bijna over een aardig punt heen:
      ‘Wat ik ermee zeggen wil is dat er wel VOOR deze motie gestemd is maar dat de ESSENTIE van dit probleem kennelijk nog niet besproken is, omdat men dat niet kent.’

      Kijk. Daar zijn we het eens. De motie is aangenomen zonder dat de essentie bekend is.

  6. De les. |

    In een wereld waarin geen liefde kan zijn en waar mensen hun eigen grootste vijand zijn geworden, is lief, vriendelijk en ‘goed’ gedrag een uithangbord voor sadisme, tirannie en terreur.
    De tegenstrijdigheid is natuurlijk dat de mensen met tegenstrijdige regels eerst gedepersonaliseerd en daarna gegijzeld worden met goed gedrag, zoals beschreven door de inmiddels overleden oud-docent John Taylor Gatto in zijn youtubefilmpjes en boeken, ook aangehaald in het interview ‘Schools, weapons of mass instruction’, te vinden in mijn blog “De wonderlijke energie van kinderen | (en hoe dat afneemt na verloop van jaren)”.

    We zijn nog geen mens. We zijn mens-in-wording.

    Vraag: leggen deze overtuigingen een bom onder onze samen-leving, of niet?

    1. Mannen zijn niet langer te vertrouwen – ze zijn gewoon fout
    2. Vrouwen zijn slachtoffer door het gegeven dat ze vrouw zijn – ze mogen zich dus ongehinderd aanstellen
    3. Vrouwen moeten egoïstisch zijn – ze leren samen-zijn saboteren en worden zo niet te genieten
    4. Seks is losgekoppeld van liefde en huwelijk – zodat niets meer echt is; los zand, dus, zonder verbinding, liefde of vriendschap
    5. Vrouwen vinden vervulling in carrière en niet langer in huwelijk of echtgenoot – zijn wij zelf dan niet de ondermijners van deze samenleving geworden? En: hoe kunnen we de dialoog weer op gang krijgen?

    uit: Spin Sisters, boek van Myrna Blyth, 2004, geciteerd in “How The Rockefellers Re-Engineered Women” – savethemales punt ca/001904.html

    meerleeslinks: desgevraagd beschikbaar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *