Column Winnie de Wit: Blauwtje

16 uur Zaantheater, stond er in mijn agenda. Dus zorgde ik dat ik om kwart voor drie bij Wim aanbelde.
‘Wat ben je laat!’ Wim klonk zenuwachtig.

‘Hoe zo laat? Het begint om vier uur!’ Dat ik juist extra vroeg was, slikte ik maar in. Hoe leuk zou het voor Wim niet zijn, om nog even wat bekenden te treffen, voor we de zaal ingingen? Met dat idee was ik althans op pad gegaan…

‘Het begint om drie uur en X staat al te wachten!’, zei hij gehaast.
X, X, over wie heeft hij het? Die naam zei me niets, maar ook dit slikte ik maar in – hij moest niet nog zenuwachtiger worden. ‘Nou dan gaan we maar niet lopen, nemen we de auto,’ zei ik, en hielp hem in zijn jas. Hij pakte snel zijn wandelstok en mijn arm.

Om acht minuten voor drie zette ik Wim af op de brug voor het Zaantheater, keerde mijn auto en liet deze achter op de Burcht. Snel rende ik naar het theater, maar nadat mijn kaartje was gecontroleerd, bleek de foyer leeg. Zeker even naar het toilet, hijgde ik tegen mijzelf.

Toen hij na 5 minuten nog niet was verschenen, liep ik een bekende tegen het lijf en vertelde hem dat ik Wim op miraculeuze wijze was kwijtgeraakt. ‘Maar ik zag hem net de grote zaal inlopen’, zei hij. O jee, ik was Wim vergeten te vertellen dat we in de klein zaal moesten zijn… Snel liep ik richting de ingang grote zaal, en wurmde mij ongegeneerd door een restje laatkomers.

Vlak voor de rij stoelen begon zag ik Wim. Ik trok hem aan zijn jasje: ‘We moeten naar de kleine zaal hoor!’ Maar toen pas zag ik dat hij aan de andere kant aan de arm van een dame vastzat.
‘Nee hoor’, riep deze dame – wiens naam ongetwijfeld X was – ‘ik heb kaartjes voor Wim voor Annie MG!’

Een blauwtje lopen op mijn 64ste … en dan nog wel met Wim Blank, wat een gekkigheid. Maar je kunt het ook anders bekijken, want je zult als 99-jarige op zondagmiddag maar twee dames in je balboekje hebben staan!

Voor Wim deze middag dus geen Mens, durf te lezen! met bijzondere verhalen over Nescio en Rein Stuurman, maar swingen met de liedjes van Annie MG. Maar ik moet zeggen: hij heeft wat gemist, want zo’n zondagmiddag van de Literaire Salon voor de Zaanstreek, dat is een unieke belevenis: gezellige, warme sfeer, informatief en lekker afwisselend met stukjes toneel, muziek en mooi voorgedragen tekst. Met tombola en lekker hapjes toe, waar krijg je dit nou? Voor vandaag staat in mijn agenda dus opnieuw: 16 uur Zaantheater.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *