Anneke van Dok: Op is op

Soms valt er een besluit, dat de aarde doet schudden, terwijl het juist de bedoeling is, dat de bevingen stoppen. Zo sloeg onze zachtaardige minister van Economische Zaken zo hard met zijn vuist op tafel, dat zelfs de Groningers ervan verhikten. De bezwering werd door iedereen gehoord: de gaskraan gaat dicht.

Door Anneke van Dok

Het prijskaartje is nog blanco, maar wie daarover mekkert onderschat de urgentie: veiligheid gaat nu voor economie! Omdat mijn lange-termijngeheugen nog best in orde is, frons ik mijn wenkbrauwen. Ooit werden met evenveel kordaatheid, de kolenmijnen gesloten, Dodewaard ontmanteld en alle gasfornuizen omgebouwd voor aardgas. De potkachel ging op de schroothoop en de oliehaard ging hem niet al te lang achterna.

Nog niet zo lang geleden werd ook de houtkachel in de ban gedaan, en ik voorspel de openhaarden eenzelfde lot. Het is een wonder: ik zal het warempel nog beleven, dat we overgaan op niet-fossiele brandstoffen! Met stoom en kokend water.

Want als kolen, aardgas, gas uit Rusland, kernenergie, olie en hout al taboe zijn verklaard, waar halen we dan nog onze energie vandaan? De opwarming van de aarde is nog niet zover dat we onze cv ‘s kunnen afkoppelen en overwinteren in Spanje is alleen voor jichtige pensionado’s weggelegd.

De Zaanstreek biedt natuurlijk schitterende mogelijkheden als warmteproducent voor een dichtbevolkt gebied. Waar vroeger houtmolens het open weidelandschap sierden zie ik nu rechte rijen windmolens staan. Alle daken zijn belegd met zonnepanelen en de fabrieken pompen het grondwater omhoog. Hun restwarmte is genoeg voor Wormerveer en Zaandijk.

Na de uitspraken van minister Wiebes begrijp ik opeens ook de volgorde in de besluitvorming: eerst het referendum weg en daarna harde maatregelen. Ik ben er vóór, want ik houd van mijn kleindochters en ik haat verspilling. Maar ik houd mijn hart vast. Hoewel een heldendaad bovennatuurlijke kracht vergt, wantrouw ik ministers met hoge hoeden en toverstokjes.

Afbeelding boven is een deel van een foto uit het gemeentearchief (1975) van het  interieur van theekoepel met open haard en haardscherm aan de Westzijde 12. Hieronder de foto nog eens in z’n geheel.

3 reacties op Anneke van Dok: Op is op

  1. Theo Moras schreef:

    ik houd van mijn kleinkinderen en ik heb ook een hekel aan verspilling. Maar ik hou mijn hart vast en wantrouw ministers en Kamerleden die de burgers niet serieus nemen en beslissingen nemen tegen waar bijna de hele gemeenschap tegen in opstand komt.

  2. Erik Esteie schreef:

    Waar ik altijd problemen mee heb is als iets voorgesteld wordt als duurzaam

    En ik hou natuurlijk ook van kleinkinderen, die ik nooit zal hebben omdat ik geen kinderen heb….

    Maar goed, ik denk wel aan de toekomst en wat ik achterlaat aan generaties die na mij komen

    Als ik morgen in het zonnetje ga zitten en de warmte voel die de zon uitstraalt dan kan ik echt genieten en ik zou die warmte graag mee willen nemen naar mijn huis om de boel te verwarmen(wat niet hoeft in de zomer) en om het te gebruiken om mijn eten klaar te maken

    Nu zijn er knappe koppen die dingen hebben bedacht en uitgevonden om te zorgen dat ik in de winter ook kan koken en mijn huis verwarmen(of in de zomer de airconditioning kan aanzetten, tegen diezelfde warmte die van de Zon komt)

    Het probleem met die uitvindingen en knappe dingen die mensen hebben bedacht is echter dat het energie kost om die voorzieningen te produceren en nu is er een natuurwet dat wat je er ook instopt er zal altijd minder uitgehaald worden dan dat je er in stopt…

    Of, en dat kan natuurlijk ook, het perpetuum mobile is ondertussen uitgevonden…

    Dit gezegd hebbende blijf ik morgen genieten van de warmte van de Zon, dat is namelijk echt gratis en het kost alleen maar energie om het op te slaan of om het duurzaam her te gebruiken

    Mocht het te heet worden dan hebben we hier nog altijd een verkoelend briesje die we ook zouden kunnen opvangen en omzetten naar energie, toch?

  3. Ton van Harlingen schreef:

    “Op is op” geldt wel voor de fossiele brandbrandstoffen, maar niet voor de energie zelf, want daarvoor geldt de Wet van Behoud van Energie. Men kan dus eigenlijk niet van energieverbruik spreken, maar alleen van energiegebruik en ook van misbruik. Wanneer is het misbruik? Voor het antwoord daarop moet men zijn in het Nieuwe Testament, dat in het Grieks geschreven is en waarin het woord ‘energeia’ acht keer voorkomt. Men kan dat in samenhang zien met ‘oikosnomos’ (economie, rentmeesterschap). Dan komt men vanzelf op de leefwijze van de Amish in Amerika, die geen energie misbruiken. In het NT wordt energeia meestal met ‘werk’ vertaald, o.a. voor Gods scheppingswerk en voor de Opstanding van Christus. Als men Einstein’s formule E=mc2 mag geloven, is er wel heel veel energie gestoken in dat scheppingswerk. Enfin, het lijkt mij goed om energie wat meer in het ongeschapen licht van Christus te zien.

Hier vind je onze regels

Reageren? Ja, graag!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *