Anneke van Dok: Recepten tegen eenzaamheid

Het kwam groot in het nieuws: in het kleine Italiaanse dorp Pioppi waren de mensen ouder en gelukkiger dan waar ook ter wereld. Dat werd al snel toegedicht aan hun gezonde voeding.

De commercie lanceerde zelfs een speciaal Pioppi-dieet, dat iedereen op aarde aan eenzelfde mooi levenseinde moest helpen.  

Het dieet vormde slechts één verklaring van het wonder van Pioppi. De bewoners hadden behalve een gezond menu ook een zinvolle dagbesteding en een goede sociale leefomgeving, waardoor eenzaamheid er bijna niet voorkwam.

Mijn leeftijdsgenoten zien niet op tegen de ouderdom, mits ze gezond mogen blijven. Dat is een begrijpelijke, maar niet realistische wens.  Ouderdom komt met gebreken en dat gezegde gaat ook op waar de gezondheidszorg nog steeds op een hoog niveau staat. Wie kerngezond denkt te kunnen sterven, zal in de loop der jaren worden geconfronteerd met teleurstellingen. Sporten, waarin men vroeger uitblonk, worden een kwelling wanneer knieën en heupen slijten, en de computer is geen wonderlamp van Aladin voor mensen wier brein is ingesteld op pen en papier.

Gelukkig ouder worden kun je beschouwen als een nieuwe levenskunst, waarin men de werkelijkheid als uitgangspunt neemt en anticipeert op de toekomst. Mijn eigen moeder was daar een meester in. Ze verhuisde steeds op tijd naar een (huur)woning die bij haar nieuwe levensfase paste, zodat ze ook op zeer hoge leeftijd nog een zinvol leven had. Volgens haar kinderen planden ze haar verhuizingen veel te vroeg. Een mooi huis aan het Kloosterven opgeven voor een aanleunwoning bij Pennemes? Zijzelf besefte dat de verwardheid van mijn vader ernstig was en dat haar Parkinson extra verzorging vergde in de directe toekomst. Door op tijd te beslissen had ze nog een keuze. Ik hoop dat er in de hedendaagse euforie over zelfstandig wonen voldoende rekening wordt gehouden met stokoude inwoners die om gezondheidsredenen moeten verhuizen naar een onzelfstandige woonruimte, waarin ze nieuwe zingeving kunnen vinden.

Volgens mijn moeder moest er aan drie voorwaarden worden voldaan om eenzaamheid buiten de deur te houden: Je moet een reden hebben om ‘s morgens op te staan, er moet sprake zijn van een inspirerende woonomgeving, en je moet beschikken over sociale contacten. Het zal toch geen heksentoer zijn om aan die voorwaarden te voldoen. Als het in een eenvoudig dorp als Pioppi mogelijk is, dan kan dat ook in de Zaanstreek.

Hier vind je onze regels

Reageren? Ja, graag!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *