Anneke van Dok: Wind in de rug

Als ik de televisiebeelden van lange rijen op de luchthaven zie, en de recordtemperaturen in Spanje op de radio hoor, vraag ik me verbijsterd af: mens wat bezielt je, je bent toch geen sudderdier.  

Kijk om je heen en fiets naar de mooiste streken van Europa met een gezond klimaat: in Nederland. De regen valt best mee en je doet je kinderen een groot plezier met een avontuurlijke vakantie dichtbij huis.

Vorige week maakte ik samen met mijn dochter weer mijn favoriete fietstocht.  De overnachting halverwege staat altijd van tevoren vast. Dit keer was dat B&B de Boterton aan het Zuideinde in de Koog. De rest van de tocht is afhankelijk van de windrichting en wordt dus pas een paar dagen tevoren bepaald.

Ik beschik niet over een dure elektrische fiets, maar de wind is gratis. Vorige week was ie hoofdzakelijk zuidwest, dus startten we in Den Haag waar ik met de fiets op de trein naar toe ging; vandaar museum Voorlinden bezocht en via de Wassenaarse Slag naar Sassenheim. Na een diepe slaap de volgende dag via Braasem, langs de Drecht en de Amstel. Tussen de toeristen laverend door Amsterdam gefietst, om met de pont het IJ over te steken, net als vroeger. Via Landsmeer en het Twiske naar Koog aan de Zaan. Het was de hele tocht al zwaarbewolkt, maar dat is ideaal wanneer je fietst.  Op de grens van Zaanstad begon het pas hard te regenen. Die poncho toch niet voor niks meegenomen.

Na een heerlijk diner (zonder Atkins of puntentelling) in de Smuiger, recht tegenover het ouderlijk huis van Paul, heerlijk geslapen in de Boterton. Ontbeten in het zonnetje, op de Zaanoever, met uitzicht op Hellema en Hilko. Eerst even koggetjes gekocht bij De Wijn, daarna Langs de Zaan, via Wormer en Spijkerboor (zie foto) naar Hoorn terug. Dat alles in drie dagen, maar het voelt als een vakantie van twee weken. Geen grammetje aangekomen, zo fit als een hoentje en vervuld van mooie vergezichten, nostalgische herinneringen en komische voorvallen. Helaas waren de laatste vier kilometer minder grappig: ketting gebroken. Toch nog een stukkie moeten lopen.

Anneke

 

Deel dit artikel:

Hier vind je onze regels

Reageren? Ja, graag!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *