Merel Kan: Eenzaam?

‘Gewoon blijven ademen, dan word je vanzelf populair’ zegt ie als ik hem een goed nieuw jaar wens en vraag hoe z’n dagen waren.

Hij klinkt niet zuur, alleen maar geamuseerd en wat verbaasd.

‘Het gaat echt niet om je leeftijd,’ reageer ik. Tegelijkertijd bedenk ik dat dat niet helemaal waar is.

Wim Blank is 100, en dat is bijzonder, maar dat is niet wat ik leuk aan hem vind. Hoewel… wel een beetje, want een messcherpe, geinige kop van 100 is toch rijker gevuld dan een exemplaar dat net komt kijken.

Hoe dan ook, dat hij populair is, is niet overdreven. In twee weken tijd is hij twee keer door landelijke tv gevraagd om ergens iets over te zeggen.

Wim is best bereid, maar het moet wel ergens op slaan. Bij het eerste programma lieten de uilskuikens hem – zonder afbericht, maar dat schijnt normaal te zijn in Hilversum – zitten omdat ze een ander ouwetje hadden gevonden dat wilde vertellen over Oud & Nieuw van vroeger: ‘Een man van 99, die vonden ze zeker beter.’

Het tweede programma was op zoek naar een eenzaam figuur. Heerlijke tv levert dat op in de dagen rond de jaarwisseling. Scoren! Ik rook mijn kans, trok de camera, en legde vast:

Helaas werkte die 100-jarige verzetsstrijder weer tegen. Eenzaam? Niks hoor…

3 Reacties op Merel Kan: Eenzaam?

  1. Lonneke Koolman schreef:

    Die Wim. Dank je wel, Merel.

  2. Jan Schoen schreef:

    Wim toont glashelder aan hoe wij naar gemanipuleerde tv programma’s kijken. Scoren, daar gaat het om. Hoe? Dat doet er niet toe. En die ‘goudeerlijke oprechte’ programmamakers maar oh! en ah! roepen over fake nieuws. Vooral als dat door anderen wordt verspreid.

  3. Peter Blokker schreef:

    bij dit soort onderwerpen vind ik deze kop boven het artikel aardiger

    Merel: Kan eenzaam?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *