Merel Kan: Briefje aan Kee

Geachte heer Kee, Beste Peter,

‘Ik wil de Typhoon terug’ sputterde u gisteren bij De Nieuws BV op Radio1.

Stiekem kijk ik een beetje tegen u op, want u bent echte pers. U wordt ‘de koning van het Binnenhof’ genoemd en als parlementair redacteur bij Pauw speelt u eredivisievoetbal, terwijl ik me met De Orkaan kranig probeer te verweren tegen v.v. Kolping Boys.

Toch zal ik u vanaf nu tutoyeren.

We hebben elkaar ontmoet toen je bij het ondernemersnetwerk De Maatschappij Zaanstreek – Waterland kwam vertellen over je boek ‘Het briefje van Bleker’. Ik mocht de middag mede organiseren en jij nam tot mijn blijdschap het onderwerp van de titel van je boek, Henk Bleker, mee.

‘Als je (met je moeder) meewilt naar FC Twente – PSV, dan kan dat?’ schreef toenmalig staatssecretaris en Christendemocraat Henk Bleker op een briefje dat hij tijdens de uitzending over de – toen nog Pauw & Witteman – tafel richting Mauro schoof. Hij had Mauro, geworteld en voorzien van Limburgs accent, net uitgelegd dat regels regels zijn en dat hij dus naar Angola moest moven.
De middag bij De Maatschappij was mooi, hashtag inspirerend, en jouw sleutelpositie in het uitnodigingsbeleid van wat demensen voorgeschoteld krijgen bij Pauw (& Witteman) werd prima zichtbaar.

Verder delen wij de beste leraar van de wereld: Meester Meekma. Jij zat tien jaar eerder op de Ooievaarstraatschool/Zaandam-West, maar ook toen zal Meekma normen, waarden, besef en verantwoordelijkheid erin gedreund hebben.

Afgelopen maandag mocht ik verslag doen van de bijeenkomst van Forum voor Democratie in Zaandam. Het persvak kwam ik niet in, maar het lukte goed om in beeld te brengen dat een dame van Forum vooraf even checkte welke vragen de aanwezigen wilden stellen. Kritische vragen kwamen er niet door.

Dat laatste kwam ter sprake toen je gisteren bij De Nieuws BV als politiek commentator, samen met Joop-hoofdredacteur Francisco van Jole, je licht liet schijnen over de bijeenkomst in Zaandam.

Jole vroeg jou of je als oud-Zaandammer ‘De Orkaan van Zaandam’ kende.

Stellig beweerde je dat De Orkaan vroeger De Typhoon was en dat je niet snapte waarom ze ooit die naam veranderd hadden:

‘Het was de mooiste krantentitel ooit, maar inmiddels heet dat dus De Orkaan.’

Daar zit je verkeerd. De Orkaan is geen voortzetting van De Typhoon. In 1986 begon De Orkaan als papieren krant, die al na 5 (meesterlijke!) nummers op slaapstand werd gezet, totdat Piet Bakker – redacteur van het eerste uur – haar (m/v) in 2014 digitaal wakker kuste.

De Typhoon stierf in 1992, toen de krant samen met De Zaanlander opging in Dagblad Zaanstreek. Vervolgens werd het een editie van het Noordhollands Dagblad en, pijnlijk voor de Zaanse verzetskrant, onderdeel van het Telegraaf-concern.

Peter, ook ik wil De Typhoon terug. Liever vandaag dan morgen. Het is niet voor niets dat we in de vijf jaar dat De Orkaan digitaal bestaat liefst 136 stukken schreven waarin de krant een rol heeft.

Dat De Typhoon de mooiste krantentitel ooit was, daar zijn we het over eens.

Een groet van Merel Kan

PS. Misschien wordt het weer eens tijd voor een bezoek aan de Zaan?

Hier vind je de uitzending terug. Op 1:02 minuten vind je het fragment over De Orkaan. De afbeelding van Kappie werd gemaakt door Jan Schoen ter gelegenheid van het 25-jarige jubileum zonder Typhoon.

7 Reacties op Merel Kan: Briefje aan Kee

  1. Frieda Kok schreef:

    Hey Merel,
    Ik hoorde het ook en dacht, dat klopt nirt!
    fijn even alle feiten op een rijtje,
    Dank

  2. Jan Schoen schreef:

    Mede door mensen die de feiten niet kennen en in het openbaar maar wat veronderstellen en beweren, worden wij overspoeld door fake-nieuws. Helemaal treurig wanneer het door een parlementair redacteur wordt gedaan.

  3. Jan Schoen schreef:

    Nou, … nu niet gaan doen alsof De Typhoon zo geweldig was. We zijn in 1986 met De Orkaan begonnen onder andere omdat wij de berichtgeving in De Typhoon niet veel soeps vonden.

    • Karin Singeling schreef:

      Waarvan akte! Ben er trots op een nummer van de onvolprezen Orkaan uit de jaren 80 in mijn bezit te hebben. Met in de redactie, naast natuurlijk A. Schoen, editore, de onvergetelijke Odile Defraye!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *